Πώς είναι η πυκνότητα του ωκεανού κρούστα διαφορετική αυτή η ηπειρωτική κρούστα;
Ωκεανική κρούστα:
* Σύνθεση: Που αποτελείται κυρίως από βασάλτη και Gabbro, τα οποία είναι βράχια Mafic πλούσια σε μαγνήσιο και σίδηρο.
* Πυκνότητα: Περίπου 2,9 g/cm3 (γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό).
* πάχος: Συνήθως περίπου 5-10 χλμ. (3-6 μίλια).
* Δομή: Σχετικά λεπτό και στρωμένο, με το ανώτατο στρώμα να είναι βασάλτη, ακολουθούμενο από το Gabbro.
Continental Crust:
* Σύνθεση: Αποτελείται από μια ποικιλία από πυριγενή, ιζηματογενή και μεταμορφωμένα πετρώματα. Έχει υψηλότερο ποσοστό φελλινών πετρωμάτων (πλούσια σε πυρίτιο, νάτριο και κάλιο) σε σύγκριση με την ωκεάνια κρούστα.
* Πυκνότητα: Περίπου 2,7 g/cm3.
* πάχος: Ποικίλλει σημαντικά, αλλά υπολογίζει κατά μέσο όρο περίπου 35 χλμ. (22 μίλια).
* Δομή: Πιο πολύπλοκο και ποικίλο από την ωκεάνια κρούστα, συχνά με πολλαπλά στρώματα.
Βασικές διαφορές στην πυκνότητα:
* Mafic εναντίον Felsic: Η υψηλότερη πυκνότητα της ωκεάνιας κρούστας οφείλεται κατά κύριο λόγο στη σύνθεσή του Mafic. Οι βράχοι Mafic είναι πυκνότερο από τους φελλικούς βράχους επειδή έχουν υψηλότερο ποσοστό βαρύτερων στοιχείων όπως το σίδηρο και το μαγνήσιο.
* Ορυκτική σύνθεση: Τα συγκεκριμένα ορυκτά μέσα σε κάθε τύπο κρούστας παίζουν επίσης ένα ρόλο. Για παράδειγμα, η παρουσία χαλαζία (Sio₂) στην ηπειρωτική κρούστα συμβάλλει στην χαμηλότερη πυκνότητα του.
* Δομή: Ενώ η παχύτερη φύση της ηπειρωτικής κρούστας θα μπορούσε ενδεχομένως να υποδηλώνει υψηλότερη πυκνότητα, η συνολική πυκνότητα εξακολουθεί να είναι χαμηλότερη λόγω της φελλικής σύνθεσης.
Σημασία διαφοράς πυκνότητας:
Η διαφορά πυκνότητας μεταξύ του ωκεανού και της ηπειρωτικής κρούστας είναι ένας θεμελιώδης λόγος για την τεκτονική πλάκας:
* Υποδιάθεση: Όταν οι ωκεανικές και ηπειρωτικές πλάκες συγκρούονται, τα πυκνότερα ωκεανικά κρούστα (νεροχύτες) κάτω από την ελαφρύτερη ηπειρωτική κρούστα. Αυτή η διαδικασία οδηγεί τον ηφαιστειακό και τον σχηματισμό βουνών.
* Isostasy: Η ισορροπία των βαρυτικών δυνάμεων και των δυνάμεων που πλέκουν (η τάση των λιγότερο πυκνών αντικειμένων να επιπλέουν) αναφέρεται ως ισοστασία. Η διαφορά πυκνότητας μεταξύ των τύπων κρούστας συμβάλλει στην ισορροπία αυτών των δυνάμεων, επηρεάζοντας την ανύψωση των εκτάσεων.
Συνοπτικά, η διαφορά πυκνότητας μεταξύ των ωκεανών και της ηπειρωτικής κρούστας αποτελεί βασικό παράγοντα για την κατανόηση της δυναμικής των τεκτονικών πλακών της Γης και των γεωλογικών χαρακτηριστικών που προκύπτουν από τις αλληλεπιδράσεις τους.
