bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Επιστήμη της Γης

Οι βράχοι σε κρούστα των ωκεανών είναι τόσο παλιά πόσα χρόνια;

Οι βράχοι στην ωκεάνια κρούστα είναι γενικά πολύ νεότερο από τους βράχους που βρέθηκαν στην ηπειρωτική κρούστα. Εδώ είναι γιατί:

* Η ωκεάνια κρούστα δημιουργείται συνεχώς και καταστρέφεται. Στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού, το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα της Γης και στερεοποιείται, σχηματίζοντας νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται Seafloor Spreading.

* Οι ζώνες υποβάθμισης καταστρέφουν την ωκεάνια κρούστα. Καθώς οι ωκεανικές πλάκες κινούνται, μπορούν να συγκρουστούν με ηπειρωτικές πλάκες ή άλλες ωκεάνιες πλάκες. Η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα ολισθαίνει κάτω από την άλλη (υποδιέγωγή) και η ωκεάνια κρούστα τελικά λιώνει πίσω στο μανδύα.

Η παλαιότερη ωκεάνια κρούστα που βρίσκεται στη γη είναι περίπου 200 εκατομμύρια ετών. Αυτό είναι σημαντικά νεότερο από τα παλαιότερα ηπειρωτικά βράχια, τα οποία μπορεί να είναι πάνω από 4 δισεκατομμύρια ετών.

Έτσι, ενώ οι βράχοι στην ωκεάνια κρούστα είναι νεότεροι από τους ηπειρωτικούς βράχους, είναι ακόμα απίστευτα παλιές σε σύγκριση με την ανθρώπινη ιστορία!

Πέρα από τα Πλαστικά…

Πέρα από τα Πλαστικά…

Είναι σαφές ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε πια χωρίς πλαστικό. Το πλαστικό έχει γίνει απαραίτητο υλικό για τη ζωή μας, από τη στιγμή που ξυπνάμε το πρωί (όπως στην οδοντόβουρτσά μας, τα γυαλιά που φοράμε, τα πολλά είδη υγιεινής που έχουμε, την πλαστική μεμβράνη που χρησιμοποιούμε για να τυλίξουμε το σά

Χρήση τηλεπισκόπησης για τη μέτρηση της ανάπτυξης και της διαχείρισης των καλλιεργειών

Χρήση τηλεπισκόπησης για τη μέτρηση της ανάπτυξης και της διαχείρισης των καλλιεργειών

Στις περισσότερες χώρες της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ασίας, τα συστήματα παραγωγής μωσαϊκού αποτελούνται συνήθως από σχετικά μικρές εκμεταλλεύσεις γης (<2 εκτάρια), τις οποίες διαχειρίζονται μεμονωμένοι αγρότες/οικογένειες (Εικ. 1). Διαφορετικές πρακτικές διαχείρισης νερού και θρεπτικών ουσιών

In Search of Life’s Smoking Gun

In Search of Life’s Smoking Gun

Ήταν σχεδόν μεσάνυχτα στο ερευνητικό σκάφος Atlantis. Το πλοίο βρισκόταν περίπου χίλια μίλια δυτικά της Κόστα Ρίκα, από όπου είχε αποπλεύσει, αιωρούμενος πάνω από ένα υδροθερμικό πεδίο αερισμού στον ανατολικό Ειρηνικό. Ο μικροβιολόγος του Rutgers, Costantino Vetriani, καθισμένος λίγα μέτρα μακριά μο