Πώς σχηματίζονται οι σπηλιές με δράση ανέμου και κυμάτων;

Οι σπηλιές που σχηματίζονται από την δράση του ανέμου και των κυμάτων είναι στην πραγματικότητα αρκετά σπάνιες. Ενώ ο άνεμος και τα κύματα μπορούν να διαβρώσουν το βράχο σε μεγάλες περιόδους, δεν είναι οι πρωταρχικές δυνάμεις πίσω από τον σχηματισμό σπηλαίων.

Εδώ είναι γιατί:

* διάβρωση του ανέμου: Η διάβρωση του ανέμου είναι κυρίως αποτελεσματική σε χαλαρά ιζήματα, όπως αμμόλοφους άμμου, και μπορεί να χαράξει χαρακτηριστικά όπως καμάρες και hoodoos. Ενώ μπορεί να φθαρεί σε εκτεθειμένο βράχο με την πάροδο του χρόνου, ο άνεμος μόνο σπάνια δημιουργεί τους βαθιούς, κλειστούς χώρους που χαρακτηρίζουν τις σπηλιές.

* διάβρωση κύματος: Τα κύματα είναι πολύ πιο ισχυρά από τον άνεμο και μπορούν να προκαλέσουν σημαντική διάβρωση, ειδικά στις παράκτιες περιοχές. Ωστόσο, τα κύματα κυρίως χαράζουν χαρακτηριστικά όπως οι θαλάσσιοι βράχοι, οι καμάρες και οι στοίβες της θάλασσας. Παρόλο που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μικρές προεξοχές ή alcoves σε βράχους, είναι λιγότερο πιθανό να δημιουργήσουν τους εκτεταμένους, κλειστούς χώρους που καθορίζουν τις σπηλιές.

Εδώ σχηματίζονται οι σπηλιές:

* Χημικές καιρικές συνθήκες (διάλυση): Οι σπηλιές σχηματίζονται κατά κύριο λόγο από τη διάλυση του διαλυτού βράχου, όπως ο ασβεστόλιθος, από όξινη βροχόπτωση. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται karst topography και είναι υπεύθυνος για το σχηματισμό σπηλαίων, καταβόθρων και άλλων υπόγειων χαρακτηριστικών.

* διάβρωση με νερό (μηχανική καιρού): Μόλις σχηματιστεί μια σπηλιά, τα υπόγεια ποτάμια και τα ρέματα μπορούν να διαβρώσουν και να διευρύνουν το σύστημα των σπηλαίων.

Ενώ η δράση του ανέμου και των κυμάτων μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στη διαμόρφωση των εισόδων ή των εξωτερικών χαρακτηριστικών μιας σπηλιάς, δεν είναι οι κύριοι μηχανισμοί που είναι υπεύθυνοι για τον σχηματισμό τους. Η πλειονότητα των σπηλαίων σχηματίζεται από χημικές καιρικές συνθήκες και διάβρωση από το νερό.