Όταν η ηπειρωτική κρούστα και η ωκεάνια συγκρούονται τι συμβαίνει;
1. Η σύγκρουση:
* Πυκνότερα ωκεάνια κρούστα υποβρύχια: Η ωκεάνια κρούστα είναι πυκνότερη από την ηπειρωτική κρούστα. Όταν συγκρούονται, η πυκνότερη ωκεάνια κρούστα αναγκάζεται να λυγίσει και να γλιστρήσει κάτω από την ηπειρωτική κρούστα.
* Μορφές ζώνης υποπαραγωγής: Η ζώνη όπου η ωκεάνια κρούστα κατεβαίνει κάτω από την ηπειρωτική κρούστα ονομάζεται ζώνη υποδιαίρεσης.
2. Συνέπειες της υποβάθμισης:
* Volcanism: Καθώς η ωκεάνια πλάκα κατεβαίνει, λιώνει λόγω τριβής και θερμότητας από το μανδύα της Γης. Αυτός ο τετηγμένος βράχος ανεβαίνει στην επιφάνεια, σχηματίζοντας ηφαίστεια κατά μήκος του ηπειρωτικού περιθωρίου.
* σεισμοί: Η κίνηση των πλακών στη ζώνη υποδιαίρεσης προκαλεί τεράστιο στρες, με αποτέλεσμα ισχυρούς σεισμούς.
* σχηματισμός τάφρου: Η κάμψη της ωκεάνιας πλάκας στη ζώνη υποδιαίρεσης δημιουργεί μια βαθιά, στενή κατάθλιψη στο ωκεάνιο πάτωμα που ονομάζεται τάφρος.
* Κτίριο βουνού: Η σύγκρουση αναγκάζει επίσης την ηπειρωτική κρούστα να λυγίσει και να διπλώσει, οδηγώντας στο σχηματισμό οροσειρών.
3. Παραδείγματα:
* Τα βουνά Andes: Που σχηματίζεται από την υποδιαίρεση της πλάκας Nazca (ωκεάνιο) κάτω από την πλάκα της Νότιας Αμερικής (Continental).
* Η σειρά Cascade: Που σχηματίζεται από την υποδιαίρεση της πλάκας Juan de Fuca (ωκεανός) κάτω από την πλάκα της Βόρειας Αμερικής (Continental).
4. Άλλες εκτιμήσεις:
* γωνία υποβάθμισης: Η γωνία με την οποία τα ωκεάνια πλάκα υποβαθμίζει επηρεάζει τα προκύπτοντα γεωλογικά χαρακτηριστικά.
* Ηλικία και πυκνότητα πλάκας: Η ηλικία και η πυκνότητα της ωκεάνιας πλάκας επηρεάζουν επίσης τη διαδικασία υποβάθμισης.
* σύνθεση μάγματος: Η σύνθεση του μάγματος που δημιουργείται από την ωκεάνια κρούστα που τήξη καθορίζει τον τύπο των ηφαιστειακών εκρήξεων.
Συνοπτικά, η σύγκρουση της ηπειρωτικής και ωκεάνιας κρούστας έχει ως αποτέλεσμα μια πολύπλοκη και δυναμική διαδικασία υποβάθμισης, οδηγώντας στο σχηματισμό ηφαιστείων, σεισμών, τάφρων και οροσειρών.
