Ποια είναι η σχέση μεταξύ του ιξώδους ενός μάγματος και της θερμοκρασίας του;
* Υψηλότερη θερμοκρασία: Χαμηλότερο ιξώδες (περισσότερο υγρό)
* χαμηλότερη θερμοκρασία: Υψηλότερο ιξώδες (πιο ανθεκτικό στη ροή)
Εδώ είναι γιατί:
* Μοριακή κίνηση: Καθώς το μάγμα θερμαίνεται, τα μόρια μέσα σε αυτό δονείται και κινούνται πιο έντονα. Αυτή η αυξημένη κίνηση μειώνει τη δύναμη των δεσμών μεταξύ των μορίων, επιτρέποντάς τους να γλιστρήσουν ο ένας τον άλλον πιο εύκολα.
* Κρυσταλλική δομή: Το μάγμα περιέχει διαλυμένους κρυστάλλους. Καθώς το μάγμα ψύχεται, αυτοί οι κρύσταλλοι αρχίζουν να αναπτύσσονται και να στερεώνονται, αυξάνοντας τη συνολική αντίσταση στη ροή (ιξώδες).
Σκεφτείτε το σαν μέλι: Το κρύο μέλι είναι παχύ και σιρόπι (υψηλό ιξώδες), ενώ το ζεστό μέλι ρέει πιο εύκολα (χαμηλό ιξώδες).
Πρακτικές συνέπειες:
* Στυλ έκρηξης: Το εξαιρετικά ιξώδες μάγμα (λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας) μπορεί να οδηγήσει σε εκρηκτικές εκρήξεις, καθώς τα αέρια δεν μπορούν να ξεφύγουν εύκολα και να αναπτύξουν πίεση. Λιγότερο ιξώδες μάγμα (λόγω της υψηλής θερμοκρασίας) συχνά οδηγεί σε εκρήξεις με βραδείες ροές λάβας.
* Σύνθεση: Η σύνθεση του μάγματος παίζει επίσης ένα ρόλο. Το μάγμα πλούσιο σε σίλικα (SiO2) τείνει να είναι πιο ιξώδες, ακόμη και σε υψηλότερες θερμοκρασίες, σε σύγκριση με τα μαγικά με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε πυριτία.
Συνοπτικά: Η θερμοκρασία είναι ένας κρίσιμος παράγοντας για τον προσδιορισμό του ιξώδους του μάγματος. Η κατανόηση αυτής της σχέσης βοηθά τους επιστήμονες να προβλέπουν και να κατανοούν τις ηφαιστειακές εκρήξεις και τους πιθανούς κινδύνους τους.
