Γιατί τα ορυκτά είναι δύσκολο να βρεθούν σε μεγάλες διαλυτές σε μεγάλες αποθέσεις ή να βρέθηκαν μόνο ξηρές περιοχές;
* Διάλυση και μεταφορά: Το νερό είναι ένας εξαιρετικός διαλύτης. Όταν έρχονται σε επαφή με πολύ διαλυτά ορυκτά με νερό, διαλύονται εύκολα. Τα διαλυμένα ιόντα στη συνέχεια μεταφέρονται μακριά από την αρχική θέση με ρέον νερό, καθιστώντας δύσκολο για αυτούς να συσσωρεύονται σε μεγάλες ποσότητες.
* Υδροθερμική δραστηριότητα: Ακόμη και σε ξηρές περιοχές, τα διαλυτά ορυκτά μπορεί να έχουν διαλυθεί και να αναδιανεμηθούν από προηγούμενη υδροθερμική δραστηριότητα (ζεστό νερό που κυκλοφορεί μέσω του φλοιού της γης). Αυτή η διαδικασία συχνά οδηγεί στο σχηματισμό ορυκτών φλεβών, αλλά τα ίδια τα διαλυτά ορυκτά μπορεί να εναποτίθενται αλλού.
* Weathering και διάβρωση: Ακόμη και αν σχηματίστηκε μια μεγάλη κατάθεση διαλυτών ορυκτών, θα υπόκεινται σε συνεχή καιρικές συνθήκες και διάβρωση. Το βρόχινο νερό, τα ποτάμια και ακόμη και ο άνεμος μπορούν να φθαρεί στην κατάθεση, να διαλύουν και να μεταφέρουν τα ορυκτά με την πάροδο του χρόνου.
Παραδείγματα:
* Halite (αλάτι βράχου): Αυτό είναι ένα κοινό παράδειγμα ενός εξαιρετικά διαλυτού ορυκτού. Οι μεγάλες καταθέσεις του halite βρίσκονται σε ξηρά, ξηρές περιοχές όπως οι ερήμους όπου τα ποσοστά εξάτμισης είναι υψηλά και η βροχόπτωση είναι χαμηλή. Αυτές οι συνθήκες επέτρεψαν τον σχηματισμό διαμερισμάτων αλατιού.
* Gypsum: Παρόμοια με τον Halite, ο γύψος είναι επίσης εξαιρετικά διαλυτός. Βρίσκεται συχνά σε άγονα περιβάλλοντα, όπου η εξάτμιση του νερού αφήνει πίσω τους αποθέσεις γύψου.
* νιτρικά: Αυτά τα ορυκτά, όπως το νιτρικό νάτριο, είναι εξαιρετικά διαλυτά και συχνά βρίσκονται σε ερήμους ή σε άλλες ξηρές περιοχές με περιορισμένες βροχοπτώσεις.
Εξαιρέσεις:
* Καταθέσεις εξατμίσματος: Ορισμένες μεγάλες καταθέσεις διαλυτών ορυκτών μπορούν να σχηματιστούν σε ξηρές περιοχές με υψηλά ποσοστά εξάτμισης, όπου ο ρυθμός εξάτμισης υπερβαίνει τον ρυθμό κατακρημνίσεων. Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό καταθέσεων εξατμίσματος, οι οποίες περιέχουν ορυκτά όπως τα άλατα halite, γύψο και καλίου.
* υπόγεια καταθέσεις: Περιστασιακά, τα διαλυτά ορυκτά μπορούν να βρεθούν σε υπόγειες αποθέσεις όπου προστατεύονται από το νερό και τις καιρικές συνθήκες. Αυτές οι αποθέσεις συχνά σχηματίζονται όταν τα πλούσια σε ορυκτά ύδατα καταβυθίζονται έξω από το διάλυμα σε υπόγεια σπηλιές ή κατάγματα.
Συνολικά, η διαλυτότητα ενός ορυκτού είναι ένας κρίσιμος παράγοντας που καθορίζει την κατανομή και την αφθονία του στο φλοιό της Γης. Τα εξαιρετικά διαλυτά ορυκτά είναι πιο πιθανό να βρεθούν σε ξηρές περιοχές όπου είχαν λιγότερες ευκαιρίες να διαλύονται και να μεταφέρονται μακριά.
