Γιατί υπάρχουν κενά στο ορυκτό αρχείο ιδιαίτερα στο τέλος των Παλαιοζωικών και Μεσοζωικών Εποχών;
1. Η φύση του απολιθωμένου:
* Ευνοϊκές συνθήκες: Το απολιθωμένο είναι ένα σπάνιο γεγονός. Απαιτεί συγκεκριμένες συνθήκες όπως ταχεία ταφή σε ιζήματα, απουσία σαρωτών και πλούσια σε ορυκτά περιβάλλοντα. Πολλοί οργανισμοί απλώς αποσυντίθενται ή καταστρέφονται πριν μπορέσουν να απολυθούν.
* Ορυκτική προκατάληψη: Μερικοί οργανισμοί είναι εγγενώς πιο πιθανό να απολυθούν από άλλους. Τα σκληρά μέρη όπως τα οστά, τα κελύφη και τα δόντια είναι πολύ πιο ανθεκτικά στη φθορά και τη διάβρωση. Τα μαλακά πλάσματα σπάνια διατηρούνται.
2. Συμβάντα μαζικής εξαφάνισης:
* Περιβαλλοντικές καταστροφές: Τα άκρα των παλαιοζωικών και μεσοζωικών εποχών χαρακτηρίζονται από σημαντικά γεγονότα εξαφάνισης (Permian-Triassic και Cretaceous-Paleogene). Αυτά τα γεγονότα μείωσαν δραστικά τη βιοποικιλότητα, αφήνοντας λιγότερους οργανισμούς να απολυθούν μετά.
* Απώλεια οικοτόπων: Οι εξαφάνιση συχνά προκύπτουν από σημαντικές περιβαλλοντικές αλλαγές, οδηγώντας στην απώλεια κατάλληλων οικοτόπων για πολλούς οργανισμούς. Αυτό μπορεί να διαταράξει τις απαραίτητες συνθήκες για το απολιθωμένο.
3. Γεωλογικές διαδικασίες:
* διάβρωση και τεκτονική δραστηριότητα: Πάνω από εκατομμύρια χρόνια, η διάβρωση και η τεκτονική δραστηριότητα μπορούν να καταστρέψουν ή να μετατοπίσουν τα ορυκτά βράχια, οδηγώντας σε κενά στο αρχείο.
* Ασυνδέσεις: Αυτά αντιπροσωπεύουν χρονικές περιόδους όπου δεν έχουν κατατεθεί στρώματα βράχου, συχνά λόγω περιόδων ανύψωσης, διάβρωσης ή βύθισης. Μπορούν να δημιουργήσουν σημαντικά διαλείμματα στο ορυκτό αρχείο.
4. Προκατάληψη δειγματοληψίας:
* Περιορισμένη εξερεύνηση: Οι ανακαλύψεις απολιθωμάτων δεν κατανέμονται ομοιόμορφα σε όλο τον κόσμο. Ορισμένες περιοχές έχουν μελετηθεί εκτενέστερα από άλλες, οδηγώντας σε ανομοιόμορφη απολιθωμένη αναπαράσταση.
* Εστίαση σε συγκεκριμένες ομάδες: Οι παλαιοντολόγοι επικεντρώνονται συχνά στην έρευνά τους σε συγκεκριμένους τύπους απολιθωμάτων, οδηγώντας σε κενά στην κατανόηση άλλων οργανισμών.
5. Χρονικά κενά:
* Εξελικτικές μεταβάσεις: Οι εξελικτικές μεταβάσεις μπορούν να είναι γρήγορες και να αφήσουν λίγα μεταβατικά απολιθώματα. Αυτό μπορεί να δυσχεράνει την ανίχνευση της γραμμής ορισμένων ομάδων.
Το τέλος του Παλαιζωικού και του Μεσοζωικού:
Αυτές οι περιόδους ήταν ιδιαίτερα επιρρεπείς σε κενά επειδή τελείωσαν με τεράστια γεγονότα εξαφάνισης που επηρέασαν δραματικά τη βιοποικιλότητα. Η εξαφάνιση Permian-Triassic, για παράδειγμα, εξάλειψε πάνω από το 90% των θαλάσσιων ειδών. Αυτό οδήγησε σε σημαντική μείωση του αριθμού των διαθέσιμων οργανισμών για την απολέπιση. Επιπλέον, οι περιβαλλοντικές αλλαγές που σχετίζονται με αυτά τα συμβάντα ενδέχεται να έχουν αλλάξει τις απαραίτητες συνθήκες για το απολιθωμένο.
Κατανόηση των κενών:
Ενώ τα κενά στο αρχείο απολιθωμάτων μπορεί να είναι απογοητευτικά, αποτελούν επίσης πηγή πληροφοριών. Μπορούν να μας πουν για περιόδους σημαντικής αλλαγής, εξαφάνισης και περιβαλλοντικών μετατοπίσεων. Οι επιστήμονες συνεχίζουν να εργάζονται για την πλήρωση αυτών των κενών μέσω της συνεχιζόμενης έρευνας και εξερεύνησης.
