Γιατί τα παλιά βράχια είναι σπάνια να βρουν στο πάτωμα του ωκεανού;
* Seafloor Spreading: Το πάτωμα του ωκεανού ανανεώνεται συνεχώς μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται Seafloor Spreading. Στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού, το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα της Γης, δροσίζει και στερεοποιείται για να σχηματίσει νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτή η νέα κρούστα σπρώχνει την παλαιότερη κρούστα μακριά από την κορυφογραμμή, όπως μια ζώνη μεταφοράς.
* Υποδιάθεση: Καθώς η ωκεάνια κρούστα απομακρύνεται από την κορυφογραμμή, τελικά φτάνει σε μια ζώνη υποκείμενης, όπου βουίζει πίσω στο μανδύα της Γης. Αυτή η διαδικασία καταστρέφει την παλαιότερη ωκεάνια κρούστα, εμποδίζοντας την να φτάσει στην επιφάνεια.
* διάβρωση και καθίζηση: Το πάτωμα του ωκεανού είναι ένα δυναμικό περιβάλλον που υπόκειται σε συνεχή διάβρωση και καθίζηση. Τα κύματα, τα ρεύματα και οι θαλάσσιοι οργανισμοί συνεχώς διασπούν και μεταφέρουν ιζήματα, καλύπτοντας και θάβουν παλαιότερα βράχια.
Ως εκ τούτου, ο συνδυασμός της διάδοσης, της υποβάθμισης και της διάβρωσης του θαλασσινού νερού καθιστά εξαιρετικά δύσκολο για τους παλιούς βράχους να επιβιώσουν στο πάτωμα των ωκεανών για παρατεταμένες περιόδους.
Ενώ βρίσκοντας πολύ παλιά βράχια απευθείας στο πάτωμα του ωκεανού είναι σπάνια, μπορούν να βρεθούν σε συγκεκριμένες τοποθεσίες όπως:
* Ωκεανικά οροπέδια: Αυτές οι αυξημένες περιοχές είναι λιγότερο επιρρεπείς στην υποβάθμιση και τη διάβρωση, επιτρέποντας στους μεγαλύτερους βράχους να παραμείνουν.
* ophiolites: Αυτές οι αλληλουχίες βράχου είναι υπολείμματα αρχαίου ωκεανού δαπέδου που έχουν ανυψωθεί στη γη μέσω της τεκτονικής δραστηριότητας.
* πυρήνες γεώτρησης βαθιάς θάλασσας: Οι επιστήμονες μπορούν να εξαγάγουν πυρήνες ιζήματος και βράχου από το πάτωμα του ωκεανού, οι οποίοι περιέχουν στοιχεία του παρελθόντος της Γης.
Αυτά τα παραδείγματα υπογραμμίζουν ότι ενώ τα παλιά βράχια δεν βρίσκονται εύκολα στο πάτωμα του ωκεανού, είναι παρόντες και προσφέρουν πολύτιμες γνώσεις στην ιστορία της Γης.
