Πώς διαφέρουν οι γρανίτες και ο διορίτης;

Ο γρανίτης και ο διορίτης είναι και οι δύο πυριγενοί βράχοι, αλλά διαφέρουν στη σύνθεσή τους ορυκτών, γεγονός που οδηγεί σε ξεχωριστές εμφανίσεις και ιδιότητες. Εδώ είναι μια κατανομή:

Ορυκτική σύνθεση:

* γρανίτης: Που αποτελείται κυρίως από χαλαζία, άστριο (ορθοκλάση και plagioclase) και μαρμαρυγία (βιοτίτης και μοσχοβίτη). Έχει συχνά υψηλό περιεχόμενο χαλαζία, δίνοντάς του ένα ελαφρύ χρώμα και κοκκώδη υφή.

* diorite: Αποτελείται από άστριο plagioclase (κυρίαρχη), hornblende (αμφιβολία) και μερικές φορές βιοτίτη μαρμαρυγία. Δεν έχει χαλαζία, και η παρουσία του hornblende του δίνει ένα πιο σκούρο χρώμα και μια πιο χονδροειδής υφή από τον γρανίτη.

εμφάνιση:

* γρανίτης: Συνήθως ανοιχτόχρωμο, που κυμαίνεται από λευκό έως γκρι έως ροζ. Έχει συχνά μια στίγματα εμφάνισης λόγω της παρουσίας κρυστάλλων χαλαζία και άστριο.

* diorite: Συνήθως σκούρο γκρι σε μαύρο, αν και μερικές φορές μπορεί να είναι πρασινωπό ή ακόμα και κοκκινωπό. Η υφή του συχνά περιγράφεται ως "αλάτι και πιπέρι" λόγω της αντίθεσης μεταξύ του Dark Hornblende και του ελαφρύτερου άστριου πλαγιοκλάσης.

Ιδιότητες:

* γρανίτης: Εξαιρετικά ανθεκτικό στις καιρικές συνθήκες, καθιστώντας το ανθεκτικό για την κατασκευή και τον εξωραϊσμό. Χρησιμοποιείται επίσης συνήθως σε countertops και μνημεία.

* diorite: Ισχυρή και ανθεκτική, αλλά ελαφρώς λιγότερο ανθεκτική στις καιρικές συνθήκες από τον γρανίτη. Χρησιμοποιείται συχνά σε συσσωμάτωση δρόμων και ως πέτρα οικοδόμησης.

Άλλες διαφορές:

* υφή: Ο γρανίτης έχει γενικά μια λεπτή υφή, ενώ ο διορίτης είναι συχνά πιο χονδροειδής.

* Χημική σύνθεση: Ο γρανίτης έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε πυριτικό από το διορίτη, ενώ ο διορίτης έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε νάτριο και ασβέστιο.

* Προέλευση: Τόσο ο γρανίτης όσο και ο διορίτης σχηματίζονται από την ψύξη και την κρυστάλλωση του μάγματος. Ωστόσο, ο γρανίτης τυπικά σχηματίζεται σε ρηχότερα βάθη από το διορίτη.

Συνοπτικά:

Η κύρια διαφορά μεταξύ γρανίτη και διότη είναι η ορυκτική τους σύνθεση. Ο γρανίτης είναι πλούσιος σε χαλαζία και άστριο, δίνοντάς του ένα ελαφρύ χρώμα, ενώ ο διορίτης στερείται χαλαζία και περιέχει hornblende, καθιστώντας το πιο σκούρο. Αυτές οι διαφορές στη σύνθεση και την εμφάνιση οδηγούν σε ξεχωριστές φυσικές ιδιότητες που τις καθιστούν κατάλληλες για διαφορετικές εφαρμογές.