Ποιο είναι το παράδειγμα χημικής και φυσικής διάβρωσης;

Ακολουθεί ένα παράδειγμα που συνδυάζει τόσο τη χημική όσο και τη φυσική διάβρωση, που απεικονίζει τον τρόπο με τον οποίο συχνά συνεργάζονται:

Η διάβρωση των ασβεστολιθικών σπηλαίων

* Φυσική διάβρωση:

* Δύναμη του νερού: Το βρόχινο νερό, ειδικά κατά τη διάρκεια των καταιγίδων, μπορεί να είναι αρκετά δυναμικό για να σπάσει και να σπάσει τον ασβεστολιθικό βράχο. Αυτό επιδεινώνεται από τους κύκλους κατάψυξης-απόψυξης, όπου το νερό βυθίζεται σε ρωγμές, παγώνει, επεκτείνει και διευρύνει τις ρωγμές.

* τριβή: Το νερό, που μεταφέρει άμμο και άλλα συντρίμμια, ενεργεί σαν γυαλόχαρτο, λείανση του ασβεστόλιθου. Αυτή η διαδικασία είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική σε υπόγεια ρεύματα και ποτάμια μέσα σε σπηλιές.

* Χημική διάβρωση:

* Διάλυση: Το διοξείδιο του άνθρακα σε βρόχινα ύδατα αντιδρά με νερό για να σχηματίσει ανθρακικό οξύ (ασθενές οξύ). Αυτό το οξύ διαλύει τον ασβεστόλιθο, ένα ανθρακικό ασβέστιο, δημιουργώντας μεγάλα υπόγεια σπήλαια. Η χημική αντίδραση είναι:

* Caco₃ (ασβεστόλιθος) + h₂co₃ (Carbonic Acid) → Ca (HCO₃) ₂ (Δεξευρωτικό ασβέστιο)

* Το διττανθρακικό ασβέστιο διαλύεται στο νερό και παρασύρεται.

* Οξείδωση: Η έκθεση του ασβεστόλιθου στον αέρα μπορεί επίσης να οδηγήσει σε οξείδωση, όπου το οξυγόνο αντιδρά με το ανθρακικό ασβέστιο, αποδυναμώνοντας το βράχο και καθιστώντας το πιο ευαίσθητο στην περαιτέρω διάβρωση.

αποτέλεσμα:

Σε μεγάλες χρονικές περιόδους, οι συνδυασμένες δυνάμεις φυσικής και χημικής διάβρωσης εξελίσσουν μαζικά συστήματα σπηλαίων με περίπλοκες σχηματισμούς όπως σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Οι φυσικές διαδικασίες δημιουργούν ανοίγματα και οι χημικές διεργασίες τους διευρύνουν, διαμορφώνοντας τελικά το τοπίο.