Πώς δημιουργήθηκαν οι εσωτερικές πεδιάδες;
1. Διάβρωση και εναπόθεση:
* Pre-Cambrian Shield: Το υπόβαθρο των εσωτερικών πεδιάδων είναι η αρχαία καναδική ασπίδα, μια τεράστια έκταση των πυριγενών και μεταμορφωμένων πετρωμάτων. Πάνω από τους αιώνες, η διάβρωση από αυτή η ασπίδα, μαζί με τα βραχώδη βουνά, εναποτίθενται τεράστια στρώματα ιζημάτων (άμμος, λάσπη, πηλός) στις ρηχές θάλασσες που κάλυψαν κάποτε την περιοχή.
* σχηματισμός ιζηματογενούς βράχου: Αυτά τα στρώματα ιζημάτων συμπιέζονται με την πάροδο του χρόνου, σκλήρυνση σε ιζηματογενές βράχο, σχηματίζοντας το θεμέλιο των πεδιάδων.
2. Παγετώντας:
* Πλειστοκαινική Εποχή: Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εποχής των παγετώνων (Pleistocene Epoch), τα μαζικά φύλλα πάγου (ηπειρωτικοί παγετώνες) κάλυψαν μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής. Αυτοί οι παγετώνες ξύπνησαν και διαβρώθηκαν τη γη, δημιουργώντας τους λόφους και τις κοιλάδες που χαρακτηρίζουν τις πεδιάδες.
* παγετώδες τήγματος: Καθώς οι παγετώνες λειτούργησαν, απελευθέρωσαν τεράστιες ποσότητες νερού, σκαλίζοντας τις κοιλάδες και καταθέτουν μαζικές ποσότητες ιζήματος, σχηματίζοντας τα γόνιμα εδάφη των λιβαδιών.
3. Τεκτονική ανύψωση:
* Rocky Mountain Uplift: Η ανύψωση των βραχώδεις βουνά, που προκαλείται από την τεκτονική πλάκας, επηρέασε περαιτέρω τον σχηματισμό των πεδιάδων. Αυτή η ανύψωση δημιούργησε ένα αποτέλεσμα «σκιάς βροχής», όπου οι δυτικές πλαγιές των βράχων έλαβαν το μεγαλύτερο μέρος της βροχόπτωσης, αφήνοντας τις πεδιάδες ξηρότερες και πιο ευαίσθητες στη διάβρωση του ανέμου.
* σχηματισμός λιβαδιών: Οι συνθήκες ξηρής σε συνδυασμό με τα γόνιμα εδάφη οδήγησαν στην ανάπτυξη των τεράστιων λιβαδιών λιβαδιών, ενός μοναδικού και διαφορετικού οικοσυστήματος.
4. Διάβρωση ανέμου:
* Πράξη αιολικής ενέργειας: Ο άνεμος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των πεδιάδων, ιδιαίτερα μετά την υποχώρηση των παγετώνων. Εξέλιξε τις εκτεθειμένες περιοχές, τα μεταφερόμενα ιζήματα και το κατέθεσε αλλού, δημιουργώντας χαρακτηριστικά όπως αμμόλοφους και αποθέσεις λοξού.
5. Συστήματα ποταμών:
* Δίκτυο ποταμών: Οι εσωτερικές πεδιάδες διασχίζονται από μεγάλα συστήματα ποταμών όπως το Μισσούρι, το Μισισιπή και το Saskatchewan, το οποίο διαμόρφωσε το τοπίο μέσω της διάβρωσης, της εναπόθεσης και των πλημμυρικών περιοχών.
Συνοπτικά: Η δημιουργία των εσωτερικών πεδιάδων περιελάμβανε μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση της διάβρωσης, της εναπόθεσης, της παγετώνας, της τεκτονικής δραστηριότητας, του ανέμου και της δράσης του ποταμού, με αποτέλεσμα το μοναδικό και ποικίλο τοπίο που βλέπουμε σήμερα.
