Πού συμβαίνει συνήθως η τελική εναπόθεση ιζημάτων;

Η τελική εναπόθεση ιζημάτων συμβαίνει συνήθως σε περιβάλλοντα χαμηλής ενέργειας , όπου οι δυνάμεις μεταφοράς (όπως τα ρεύματα νερού ή ο άνεμος) είναι αρκετά αδύναμες για να εγκατασταθούν τα ιζήματα. Ακολουθούν μερικά κοινά παραδείγματα:

* Ωκεανικές λεκάνες: Τα βαθύτερα μέρη του ωκεανού, όπου τα ρεύματα είναι αργά και τα ιζήματα σταδιακά εγκαθίστανται προς τα κάτω.

* Λίμνες και βάλτους: Τα ήρεμα νερά επιτρέπουν τη συσσώρευση με λεπτόκοκκο ιζήματα όπως ο πηλός και το λάσπη.

* deltas: Στα στόματα των ποταμών, όπου η ροή επιβραδύνεται και τα ιζήματα πέφτουν έξω.

* Παραλίες και ακτές: Τα κύματα και οι παλίρροιες καταθέτουν άμμο και άλλα χονδροειδή ιζήματα.

* ερήμους: Ο άνεμος φέρει άμμο και σκόνη και την καταθέτει σε περιοχές με χαμηλές ταχύτητες ανέμου.

* πλημμυρικές περιοχές: Όταν οι ποταμοί ξεχειλίζουν τις τράπεζές τους, καταθέτουν ιζήματα στη γύρω γη.

Ο ειδικός τύπος που εναποτίθεται από ιζήματα εξαρτάται από την ενέργεια του περιβάλλοντος και την πηγή του ιζήματος. Για παράδειγμα, περιβάλλοντα υψηλής ενέργειας, όπως τα ποτάμια, μπορούν να φέρουν μεγαλύτερα, βαρύτερα ιζήματα, ενώ τα πιο ήρεμα περιβάλλοντα όπως οι λίμνες ή οι βάλτοι συσσωρεύουν λεπτότερα ίζημα.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η τελική εναπόθεση ιζημάτων είναι μια συνεχής διαδικασία και η θέση της εναπόθεσης μπορεί να αλλάξει με την πάροδο του χρόνου λόγω παραγόντων όπως οι αλλαγές της στάθμης της θάλασσας, οι παραλλαγές του κλίματος και η τεκτονική δραστηριότητα.