Ποια φυσική ιδιοκτησία είναι αναξιόπιστη ως ένδειξη αναγνώρισης για τα ορυκτά;
Εδώ είναι γιατί:
* ακαθαρσίες: Ακόμη και το ίδιο ορυκτό μπορεί να έχει διαφορετικά χρώματα λόγω της παρουσίας ιχνοστοιχείων ή ακαθαρσιών. Για παράδειγμα, ο χαλαζία μπορεί να είναι καθαρός, ροζ (τριαντάφυλλο χαλαζία), μοβ (αμέθυστος) ή καπνιστό γκρι.
* Weathering: Η έκθεση στα στοιχεία μπορεί να μεταβάλει το χρώμα του ορυκτού.
* ποικιλία: Ορισμένα ορυκτά φυσικά εμφανίζονται σε ένα ευρύ φάσμα χρωμάτων. Για παράδειγμα, ο ορυκτός φθορίτης μπορεί να είναι μοβ, πράσινο, κίτρινο, μπλε ή άχρωμο.
Άλλες φυσικές ιδιότητες που είναι πιο αξιόπιστες για την αναγνώριση ορυκτών περιλαμβάνουν:
* σκληρότητα: Μετρείται από την κλίμακα σκληρότητας MOHS.
* διάσπαση: Η τάση ενός ορυκτού να σπάσει τα συγκεκριμένα αεροπλάνα.
* Κάταγμα: Ο τρόπος με τον οποίο ένα ορυκτό σπάει όταν δεν διασπάται.
* λάμψη: Ο τρόπος με τον οποίο το φως αντανακλά την επιφάνεια ενός ορυκτού (π.χ. μεταλλικό, υαλώδες, μαργαριτάρι).
* streak: Το χρώμα της σκόνης του ορυκτού όταν τρίβεται σε μια πλάκα ράβδων.
* Ειδικό βαρύτητα: Η αναλογία της πυκνότητας ενός ορυκτού προς την πυκνότητα του νερού.
* Κρυσταλλική συνήθεια: Το τυπικό σχήμα ή μορφή κρυστάλλων ορυκτών.
Ενώ το χρώμα μπορεί να είναι χρήσιμο για τη μείωση των δυνατοτήτων, δεν πρέπει ποτέ να είναι η μόνη βάση για τον εντοπισμό ενός ορυκτού. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσετε έναν συνδυασμό ιδιοτήτων για την εξασφάλιση ακριβούς ταυτοποίησης.
