Ποια κατάσταση καθιστά πιο πιθανό τον σχηματισμό ορυκτών παραμέτρων;
* Προστασία από σαρωτές και αποσύνθεση: Όταν ένας οργανισμός είναι γρήγορα θαμμένος, προστατεύεται από το να τρώγεται από σαρωτές ή να διασπαστεί από βακτήρια και μύκητες.
* Διατήρηση σκληρών τμημάτων: Η ταχεία ταφή εμφανίζεται συχνά σε περιβάλλοντα όπως πλούσια σε ιζήματα ποταμών, λίμνες ή ωκεάνια δάπεδα. Αυτό επιτρέπει στα σκληρά μέρη του οργανισμού (οστά, κελύφη, δόντια) να διατηρηθούν στο ιζήματα.
* Ανοργανοποίηση: Με την πάροδο του χρόνου, τα θαμμένα υπολείμματα μπορούν να διεισδύσουν από ορυκτά από τα γύρω ιζήματα. Αυτή η διαδικασία, που ονομάζεται ανοργανοποίηση , μπορεί να αντικαταστήσει το αρχικό οργανικό υλικό με ουσίες που μοιάζουν με βράχια, δημιουργώντας ένα ανθεκτικό απολιθωμένο.
Παράγοντες που καθιστούν τον απολιθωμένο λιγότερο πιθανό:
* Έκθεση στα στοιχεία: Οι οργανισμοί που εκτίθενται στα στοιχεία είναι πιο πιθανό να καθαριστούν, να αποσυντίθενται ή να καταστρέφονται από τις καιρικές συνθήκες.
* Οργανισμοί με μαλακό σώμα: Οι μαλακοί οργανισμοί είναι πιο εύκολα αποσυντεθειμένοι και είναι λιγότερο πιθανό να αφήσουν πίσω τους απολιθωμένα υπολείμματα.
* Έλλειψη ιζημάτων: Οι οργανισμοί πρέπει να θαφτούν σε ιζήματα για να διατηρηθούν τα υπολείμματα τους.
Συνοπτικά: Το κλειδί για τον σχηματισμό απολιθωμάτων είναι ταχεία ταφή , η οποία προστατεύει τον οργανισμό από την αποσύνθεση και επιτρέπει την εμφάνιση ανοργανοποίησης.