Τι αυξάνεται ως διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας;

Καθώς η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ δύο ατόμων σε έναν δεσμό αυξάνεται, αυξάνονται οι ακόλουθοι παράγοντες:

* Ιονικός χαρακτήρας του δεσμού: Μια μεγαλύτερη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας σημαίνει ότι ένα άτομο έχει ισχυρότερη έλξη στα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια, οδηγώντας σε μια πιο άνιση κοινή χρήση και έναν μεγαλύτερο ιοντικό χαρακτήρα.

* Πόλη του δεσμού: Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, τόσο πιο πολωμένο γίνεται ο δεσμός. Αυτό σημαίνει ότι τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια τραβήχτηκαν πιο κοντά στο πιο ηλεκτροαρνητικό άτομο, δημιουργώντας μερικές θετικές και αρνητικές χρεώσεις (Δ+ και δ-) στα άτομα.

* Αντοχή δεσμού (σε ορισμένες περιπτώσεις): Γενικά, οι ιοντικοί δεσμοί είναι ισχυρότεροι από τους ομοιοπολικούς δεσμούς. Επομένως, καθώς αυξάνεται η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, η αντοχή του δεσμού μπορεί επίσης να αυξηθεί, ειδικά όταν πλησιάζει έναν πλήρη ιοντικό χαρακτήρα. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις και ορισμένοι ομοιοπολικοί δεσμοί με μεγάλες διαφορές στην ηλεκτροαρνικότητα μπορεί να είναι ισχυρότεροι από ορισμένους ιοντικούς δεσμούς.

* Διπολική στιγμή: Η διπολική στιγμή είναι ένα μέτρο της πολικότητας ενός μορίου. Μεγαλύτερες διαφορές ηλεκτροαρνητικότητας οδηγούν σε μεγαλύτερες διπολικές στιγμές.

Συνοπτικά:

Μια μεγαλύτερη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας οδηγεί σε έναν πιο ιοντικό δεσμό, ισχυρότερη πολικότητα και μια μεγαλύτερη διπολική στιγμή. Η δύναμη του δεσμού μπορεί επίσης να αυξηθεί, αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντα.