Εξηγήστε 2 τρόπους που οι επιστήμονες μπορούν να μάθουν έμμεσα τις αποστάσεις μεταξύ αντικειμένων στο σύμπαν;
1. Τυπικά κεριά:
* Η ιδέα: Ορισμένοι τύποι αστεριών ή ουράνια αντικείμενα έχουν μια γνωστή, προβλέψιμη φωτεινότητα (φωτεινότητα). Αυτά ονομάζονται "τυπικά κεριά". Συγκρίνοντας την εμφανή φωτεινότητα αυτών των αντικειμένων στον ουρανό με την γνωστή εγγενή φωτεινότητα τους, μπορούμε να υπολογίσουμε πόσο μακριά είναι.
* Παράδειγμα: Οι σουπερνόβες τύπου Ia είναι εξαιρετικά φωτεινές εκρήξεις των πεθαμένων αστεριών που έχουν πάντα την ίδια κορυφαία φωτεινότητα. Παρατηρώντας πόσο φωτεινά εμφανίζονται από τη Γη, οι αστρονόμοι μπορούν να υπολογίσουν την απόσταση τους.
* Περιορισμοί: Αυτή η μέθοδος έχει περιορισμούς, καθώς βασίζεται στην ακριβή γνώση της εγγενούς φωτεινότητας των τυποποιημένων κεριών. Μερικές φορές υπάρχουν αβεβαιότητες ή παραλλαγές στη φωτεινότητα τους.
2. Redshift:
* Η ιδέα: Το φως από μακρινούς γαλαξίες είναι εκτεταμένο (redshifted) καθώς το σύμπαν επεκτείνεται. Αυτή η κόκκινη μετατόπιση είναι ανάλογη προς την απόσταση που ο γαλαξίας είναι από εμάς.
* Παράδειγμα: Φανταστείτε μια σειρήνα που απομακρύνεται από εσάς. Τα ηχητικά κύματα είναι τεντωμένα, καθιστώντας τον ήχο χαμηλότερο (redshifted). Η ίδια αρχή ισχύει για το φως από μακρινούς γαλαξίες.
* Περιορισμοί: Το Redshift λειτουργεί καλύτερα για πολύ μακρινά αντικείμενα. Για πιο στενά αντικείμενα, το redshift είναι πολύ μικρό και δύσκολο να μετρηθεί με ακρίβεια. Βασίζεται επίσης στην παραδοχή μιας ομοιόμορφης επέκτασης του σύμπαντος, η οποία μπορεί να μην είναι πάντα απολύτως ακριβής.
Συνοπτικά, αυτές οι μέθοδοι επιτρέπουν στους αστρονόμους να μετρήσουν τις τεράστιες κοσμικές αποστάσεις με την κατανόηση της σχέσης μεταξύ των παρατηρούμενων ιδιοτήτων των ουράνιων αντικειμένων και των εγγενών χαρακτηριστικών τους.
