Ποιος ανακάλυψε την ταχύτητα του τερματικού;
Ακολουθεί μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο εξελίχθηκε η κατανόηση της ταχύτητας του τερματικού:
* Αρχαίοι φιλόσοφοι: Οι πρώτοι στοχαστές όπως ο Αριστοτέλης είχαν στοιχειώδεις ιδέες για την πτώση των αντικειμένων και τον τρόπο με τον οποίο επηρεάστηκαν από το μέσο που έπεσαν. Ωστόσο, οι ιδέες τους δεν είχαν ένα αυστηρό μαθηματικό πλαίσιο.
* Galileo Galilei: Τον 17ο αιώνα, ο Γαλιλαίος διεξήγαγε πειράματα και έκανε παρατηρήσεις σχετικά με την πτώση των αντικειμένων, ανοίγοντας το δρόμο για μια πιο επιστημονική κατανόηση της κίνησης. Ιδιώθηκε ότι τα αντικείμενα πέφτουν με τον ίδιο ρυθμό ανεξάρτητα από τη μάζα (σε κενό), αλλά δεν αντιμετώπισε ρητά την έννοια της ταχύτητας του τερματικού.
* Isaac Newton: Οι νόμοι της κίνησης και της βαρύτητας του Νεύτωνα παρείχαν ένα θεμελιώδες πλαίσιο για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι δυνάμεις επηρεάζουν την κίνηση. Ενώ ο Νεύτωνας δεν χρησιμοποίησε συγκεκριμένα τον όρο "ταχύτητα τερματικού", το έργο του έθεσε τις βάσεις για τους μεταγενέστερους ερευνητές να εξερευνήσουν αυτή την έννοια.
* Επιστήμονες του 19ου αιώνα: Οι επιστήμονες όπως ο George Gabriel Stokes και άλλοι άρχισαν να διαμορφώνουν μαθηματικά τις δυνάμεις που δρουν σε αντικείμενα που πέφτουν από υγρά, συμπεριλαμβανομένης της έλξης. Αυτό το έργο οδήγησε στην ανάπτυξη εξισώσεων που περιγράφουν τη σχέση μεταξύ της ταχύτητας του τερματικού, της οπισθέλκουσας και άλλων παραγόντων.
* αρχές 20ου αιώνα: Η έννοια της ταχύτητας του τερματικού έγινε ευρύτερα κατανοητή και εφαρμοσμένη σε διάφορους τομείς, ιδιαίτερα στην αεροναυτική και τη μηχανική.
Ως εκ τούτου, είναι ακριβέστερο να πούμε ότι η έννοια της ταχύτητας τερματικού προέκυψε από μια σταδιακή διαδικασία επιστημονικής έρευνας και ανάπτυξης, που περιλαμβάνει συνεισφορές από πολυάριθμα άτομα για αρκετούς αιώνες.
