Γιατί η αερόβια αναπνοή δίνει περισσότερη ενέργεια;
1. Πλήρης οξείδωση:
* Αερόβια αναπνοή: Χρησιμοποιεί οξυγόνο για να οξειδώσει εντελώς τη γλυκόζη, σπάζοντας το σε διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Αυτή η διαδικασία εξάγει όλη την πιθανή ενέργεια που αποθηκεύεται στο μόριο γλυκόζης.
* Αναερόβια αναπνοή: Εμφανίζεται χωρίς οξυγόνο και μόνο εν μέρει διασπά τη γλυκόζη, με αποτέλεσμα προϊόντα όπως το γαλακτικό οξύ ή η αιθανόλη. Αυτό αφήνει μια σημαντική ποσότητα ενέργειας ακόμα παγιδευμένη στα υπόλοιπα μόρια.
2. Αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων (κλπ):
* Αερόβια αναπνοή: Το ETC είναι η δύναμη της αερόβιας αναπνοής. Χρησιμοποιεί τα ηλεκτρόνια που απογυμνώνεται από τη γλυκόζη κατά τη διάρκεια προηγούμενων βημάτων για να αντλούν πρωτόνια σε μια μεμβράνη, δημιουργώντας μια κλίση πρωτονίων. Αυτή η κλίση στη συνέχεια χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη), το κύριο ενεργειακό νόμισμα των κυττάρων. Το ETC είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό στη μετατροπή ενέργειας από ηλεκτρόνια σε ΑΤΡ.
* Αναερόβια αναπνοή: Η αναερόβια αναπνοή στερείται πλήρως λειτουργικής κ.λπ. Βασίζεται σε εναλλακτικούς δέκτες ηλεκτρονίων όπως νιτρικά ή θειικά, τα οποία είναι λιγότερο αποτελεσματικά από το οξυγόνο κατά τη λήψη ενέργειας.
3. Απόδοση ενέργειας:
* Αερόβια αναπνοή: Παράγει περίπου 38 μόρια ΑΤΡ ανά μόριο γλυκόζης.
* Αναερόβια αναπνοή: Παράγει μόνο 2 μόρια ΑΤΡ ανά μόριο γλυκόζης (στην περίπτωση ζύμωσης γαλακτικού οξέος).
Συνοπτικά:
Η αερόβια αναπνοή χρησιμοποιεί οξυγόνο για να διασπάσει εντελώς τη γλυκόζη, οδηγώντας σε:
* Περισσότερη παραγωγή ATP: Το ETC, που τροφοδοτείται από οξυγόνο, παράγει σημαντικά υψηλότερη απόδοση ΑΤΡ.
* Εξαγωγή πλήρους ενέργειας: Όλη η πιθανή ενέργεια που αποθηκεύεται στη γλυκόζη συλλέγεται.
Αυτό καθιστά την αερόβια αναπνοή πολύ πιο αποτελεσματική στην παραγωγή ενέργειας σε σύγκριση με την αναερόβια αναπνοή.