Πώς αλλάζουν οι παλίρροιες με βάση το φεγγάρι;

Η βαρυτική έλξη του φεγγαριού είναι ο κύριος οδηγός των παλίρροιων στη γη. Η βαρύτητα του φεγγαριού ασκεί μια ισχυρότερη έλξη στο πλάι της γης που βλέπει, προκαλώντας το νερό στους ωκεανούς να διογκωθούν προς το φεγγάρι. Αυτό δημιουργεί μια μεγάλη παλίρροια στο πλάι της γης που βρίσκεται πιο κοντά στο φεγγάρι.

Στην αντίθετη πλευρά της γης, το νερό ξεπερνά επίσης από το φεγγάρι, δημιουργώντας μια άλλη παλίρροια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η βαρύτητα του φεγγαριού εξακολουθεί να τραβάει τη γη, αλλά η δύναμη είναι πιο αδύναμη επειδή η γη είναι πιο μακριά.

Η γη περιστρέφεται στον άξονά της μία φορά κάθε 24 ώρες, έτσι τα διάφορα μέρη της γης κινούνται μέσα από το βαρυτικό πεδίο του φεγγαριού. Αυτό προκαλεί την αύξηση και την υποχώρηση των παλίρροιων δύο φορές την ημέρα.

Η τροχιά του φεγγαριού γύρω από τη γη δεν είναι ένας τέλειος κύκλος, αλλά μια έλλειψη. Αυτό σημαίνει ότι η απόσταση μεταξύ της γης και του φεγγαριού ποικίλλει καθ 'όλη τη διάρκεια του μήνα. Όταν το φεγγάρι είναι πιο κοντά στη γη (perigee), οι παλίρροιες είναι υψηλότερες. Όταν το φεγγάρι είναι πιο απομακρυσμένο από τη γη (apogee), οι παλίρροιες είναι χαμηλότερες.

Η βαρύτητα του ήλιου έχει επίσης επίδραση στις παλίρροιες, αλλά η επιρροή του είναι πολύ μικρότερη από αυτή του φεγγαριού. Η βαρύτητα του ήλιου αναγκάζει τις παλίρροιες να ανεβαίνουν και να υποχωρούν κατά περίπου το ένα τρίτο της ποσότητας που κάνει η βαρύτητα του φεγγαριού.

Οι συνδυασμένες βαρυτικές επιδράσεις του φεγγαριού και ο ήλιος δημιουργούν τις παλίρροιες που βιώνουμε στη γη.