Πώς άλλαξαν οι θέσεις των αστερισμών τα τελευταία 2000 χρόνια;

Κατά τα τελευταία 2000 χρόνια, οι θέσεις των αστερισμών έχουν πράγματι μετατοπιστεί λόγω ενός φαινομένου που ονομάζεται "Ποδήρηση των Ισημερινών". Αυτή είναι η σταδιακή μετατόπιση στη θέση του σημείου διασταύρωσης μεταξύ του ισημερινού της Γης και της εκλειπτικής (η διαδρομή που ο ήλιος εντοπίζει στον ουρανό όλο το χρόνο).

Η πρίζα προκαλείται κυρίως από τον άξονα περιστροφής της γης αργά μεταβαλλόμενη κατεύθυνση σαν μια περιστρεφόμενη κορυφή. Αυτή η κίνηση επηρεάζεται από την βαρυτική επίδραση του ήλιου και του φεγγαριού στην ισημερινή διόγκωση της Γης.

Ως αποτέλεσμα της πρεσβείας, οι θέσεις των αστερισμών φαίνεται να κινούνται προς τα δυτικά σε σχέση με τον ορίζοντα για μεγάλες περιόδους. Αυτό σημαίνει ότι οι αστερισμοί που είναι ορατοί σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία στη Γη σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο πριν από 2000 χρόνια δεν θα είναι πλέον ορατή στην ίδια θέση σήμερα.

Για παράδειγμα, το αστέρι Polaris (μέρος του αστερισμού Ursa minor), που είναι σήμερα το βόρειο αστέρι μας, δεν ήταν πάντα σε αυτή τη θέση. Περίπου 5000 χρόνια πριν, ο αστέρας Thuban (μέρος του Draco) ήταν το North Star. Στο μέλλον, ο Polaris θα απομακρυνθεί τελικά από τον ουράνιο Βόρειο Πόλο και ένα άλλο αστέρι θα πάρει τη θέση του.

Η πρεσβεία των ισημερινών έχει έναν πλήρη κύκλο περίπου 26.000 ετών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι θέσεις των αστερισμών ολοκληρώνουν σταδιακά έναν πλήρη κύκλο στον ουρανό.

Αυτό το αστρονομικό φαινόμενο έχει πολιτιστικές και ιστορικές συνέπειες. Οι αρχαίοι πολιτισμοί χρησιμοποίησαν αστερισμούς για την ουράνια πλοήγηση, τη διατήρηση του χρόνου και την πολιτιστική αφήγηση. Η μετατόπιση των αστερισμών με την πάροδο του χρόνου επηρέασε τον τρόπο με τον οποίο οι διαφορετικοί πολιτισμοί ερμήνευσαν τον νυχτερινό ουρανό και ανέπτυξαν ουράνιους μύθους και ημερολόγια.