Ποιοι είναι οι πέντε κύριοι τύποι αστεριών;

Δεν υπάρχει μία, καθολικά αποδεκτή ταξινόμηση των "πέντε πρωταρχικών τύπων αστεριών". Αντ 'αυτού, οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν ένα πιο περίπλοκο σύστημα για να κατηγοριοποιήσουν τα αστέρια με βάση διάφορους παράγοντες.

Ακολουθούν ορισμένοι βασικοί τρόποι με τους οποίους τα αστέρια κατηγοριοποιούνται:

1. Με φασματική κλάση (θερμοκρασία): Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη ταξινόμηση, βασισμένη στη θερμοκρασία επιφάνειας ενός αστεριού. Αντιπροσωπεύεται από μια σειρά επιστολών:

* o: Hottest, Blue -White (25.000 - 50.000 K)

* b: Πολύ ζεστό, μπλε (10.000 - 25.000 K)

* a: Hot, White (7.500 - 10.000 K)

* f: Μέτρια ζεστό, κίτρινο -λευκό (6.000 - 7.500 K)

* g: Sun -like, κίτρινο (5.200 - 6.000 K)

* k: Δροσερό, πορτοκαλί (3.500 - 5.200 k)

* m: Coolest, κόκκινο (2.000 - 3.500 k)

2. Από την κλάση φωτεινότητας (φωτεινότητα): Αυτό βασίζεται στο απόλυτο μέγεθος ενός αστεριού (εγγενής φωτεινότητα) και πώς σχετίζεται με τη φασματική του τάξη.

* ia: Υπεργυρίτες

* ib: Φωτεινοί γίγαντες

* ii: Γίγαντες

* iii: Υπαίθριας

* iv: Υποπληθυσμός

* V: Κύρια ακολουθία (νάνοι)

* vi: Λευκοί νάνοι

3. Με μάζα: Πρόκειται για ένα θεμελιώδες ακίνητο που επηρεάζει τη διάρκεια ζωής και την εξέλιξη ενός αστεριού:

* αστέρια χαμηλής μάζας: Λιγότερες από 0,8 ηλιακές μάζες

* Αστέρια ενδιάμεσης μάζας: Μεταξύ 0,8 και 8 ηλιακών μάζες

* αστέρια υψηλής μάζας: Πάνω από 8 ηλιακές μάζες

4. Με εξελικτικό στάδιο: Αυτό περιγράφει πού βρίσκεται ένα αστέρι στον κύκλο ζωής του:

* Protostar: Σχηματισμός

* Κύρια ακολουθία: Σταθερή σύντηξη υδρογόνου

* Giant/Supergiant: Επέκταση μετά την εξάντληση του υδρογόνου

* Λευκός νάνος: Υπόλοιπο ενός αστέρι χαμηλής μάζας

* Νετρονίων/μαύρη τρύπα: Κατάλοιπα αστέρια υψηλής μάζας

5. Με μεταβλητά αστέρια: Ορισμένα αστέρια παρουσιάζουν μεταβολές φωτεινότητας λόγω των παλμών, των εκλείψεων ή άλλων παραγόντων.

Είναι σημαντικό να σημειώσετε: Αυτές οι ταξινομήσεις είναι διασυνδεδεμένες. Η φασματική κλάση ενός αστεριού σχετίζεται στενά με τη μάζα και το εξελικτικό της στάδιο και η κατηγορία φωτεινότητας βοηθά στην περαιτέρω βελτίωση της φωτεινότητας της με βάση το μέγεθος και τη θερμοκρασία της.

Αντί για "πέντε πρωταρχικούς τύπους", είναι πιο ακριβές να πούμε ότι οι αστρονόμοι χρησιμοποιούν αυτούς τους πολλαπλούς παράγοντες για να κατανοήσουν την ποικιλομορφία των αστεριών και τους κύκλους ζωής τους.