Πότε ανακαλύφθηκε ότι η γη περνούσε γύρω από τον ήλιο;
* Αρχαία Ελλάδα: Οι φιλόσοφοι όπως ο Αριστάρχος της Σάμου (310-230 π.Χ.) πρότειναν ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο (επικεντρωμένο στον ήλιο) με βάση τις παρατηρήσεις και τη λογική συλλογιστική. Ωστόσο, αυτό το μοντέλο δεν ήταν ευρέως αποδεκτό.
* Μεσαιωνική περίοδος: Το επικρατούμενο μοντέλο ήταν γεωκεντρικό (επικεντρωμένο στη γη), υποστηριζόμενη από την εκκλησία και τους επιρροή στοχαστές όπως ο Πτολεμαίος.
* Nicolaus copernicus (1543): Δημοσιεύθηκε "de Revolutionibus orbium Coelestium" που πρότεινε ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο με μαθηματική υποστήριξη. Αυτό ήταν ακόμα αμφιλεγόμενο και αντιμετώπισε ισχυρή αντιπολίτευση.
* Galileo Galilei (αρχές 1600s): Έγιναν τηλεσκοπικές παρατηρήσεις που υποστηρίζουν το ηλιοκεντρικό μοντέλο (φάσεις της Αφροδίτης, φεγγάρια του Δία). Αυτό οδήγησε σε σύγκρουση με την εκκλησία.
* Johannes Kepler (αρχές 1600s): Ανέπτυξαν νόμους της πλανητικής κίνησης, επιβεβαιώνοντας μαθηματικά τις ελλειπτικές τροχιές των πλανητών γύρω από τον Ήλιο.
* Isaac Newton (τέλη 1600s): Ο νόμος της καθολικής βαρύτητας παρείχε μια φυσική εξήγηση για το ηλιοκεντρικό σύστημα.
Έτσι, δεν ήταν μια στιγμή ανακάλυψης, αλλά μια σταδιακή διαδικασία παρατήρησης, μαθηματικών μοντέλων και επιστημονικής συζήτησης για αιώνες. Ενώ ο Copernicus συχνά πιστώνεται με την "ανακάλυψη" του, το έργο του χτίστηκε σε προηγούμενες ιδέες και ήταν μόνο ένα βήμα σε ένα μακρύ επιστημονικό ταξίδι.
