Οι αστρονόμοι ήταν σε θέση να ανιχνεύσουν πλανήτες εκτός του ηλιακού συστήματος;
Εδώ είναι οι κύριες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση εξωπλανήτων:
* Μέθοδος ακτινικής ταχύτητας (φασματοσκοπία Doppler): Αυτή η μέθοδος αναζητά ελαφρά ταλαντεύσεις σε κίνηση ενός αστεριού που προκαλείται από την βαρυτική έλξη ενός πλανήτη που περιστρέφεται. Αυτές οι ταλάντες μπορούν να ανιχνευθούν με τη μέτρηση των αλλαγών στο φως του αστεριού, καθώς κινείται ελαφρώς προς και μακριά από τη γη.
* Μέθοδος διαμετακόμισης: Αυτή η μέθοδος παρατηρεί την ελαφριά μείωση του φωτός ενός αστεριού, καθώς ένας πλανήτης περνάει μπροστά του, εμποδίζοντας ένα μικροσκοπικό τμήμα του φωτός του αστεριού. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική για την εξεύρεση πλανητών που περιστρέφονται κοντά στα αστέρια τους.
* Άμεση απεικόνιση: Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει τη λήψη φωτογραφιών των πλανητών απευθείας, αλλά αυτό είναι απίστευτα προκλητικό λόγω της συντριπτικής φωτεινότητας του αστέρι του ξενιστή. Ήταν πιο επιτυχημένη για την ανίχνευση μεγάλων πλανητών που περιστρέφονται μακριά από τα αστέρια τους.
* microlensing: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί το βαρυτικό φακό φακού ενός αστέρι για να μεγεθύνει το φως από ένα πιο μακρινό αστέρι. Εάν ένας πλανήτης περιστρέφεται γύρω από το αστέρι φακού, μπορεί να προκαλέσει προσωρινό χτύπημα στο μεγεθυμένο φως.
* Αστρομετρία: Αυτή η μέθοδος αναζητά μικροσκοπικές αλλαγές στη θέση ενός αστεριού που προκαλείται από τη βαρυτική έλξη ενός πλανήτη που περιστρέφεται.
Από την πρώτη ανακάλυψη ενός Exoplanet το 1992, οι αστρονόμοι βρήκαν χιλιάδες πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από άλλα αστέρια. Αυτές οι ανακαλύψεις έχουν φέρει επανάσταση στην κατανόησή μας για τα πλανητικά συστήματα και τη δυνατότητα ζωής πέρα από τη Γη.
