Γιατί οι πρώτοι αστρονόμοι δεν μπόρεσαν να ανιχνεύσουν το Stellar Parallax;
* Περιορισμένη τεχνολογία: Τα τηλεσκόπια που ήταν διαθέσιμα εκείνη την εποχή δεν είχαν την ακρίβεια και τη μεγέθυνση που απαιτούνται για την ανίχνευση των μικροσκοπικών μετατοπίσεων στις αστρικές θέσεις που προκλήθηκαν από το Parallax. Ακόμη και τα καλύτερα όργανα δεν ήταν αρκετά ισχυρά για να μετρήσουν τις απίστευτα μικρές γωνίες.
* Ατμόσφαιρα της Γης: Το θολωτό αποτέλεσμα της ατμόσφαιρας, γνωστή ως ατμοσφαιρική που βλέπει, εμπόδισε περαιτέρω την ικανότητά τους να διακρίνουν τις μικρές μετατοπίσεις στις θέσεις των αστεριών.
* Οι τεράστιες αποστάσεις στα αστέρια: Τα αστέρια είναι απίστευτα μακριά, καθιστώντας το φαινόμενο Parallax εξαιρετικά μικρό. Ακόμη και τα πλησιέστερα αστέρια εκθέτουν μόνο μικροσκοπικές μετατοπίσεις στις προφανείς θέσεις τους, καθώς η Γη περιστρέφεται στον ήλιο. Αυτή η μικροσκοπική μετατόπιση ήταν πέρα από την ικανότητα ανίχνευσης των πρώιμων τηλεσκοπίων.
* Λανθασμένες υποθέσεις: Κάποιοι πρώιμοι αστρονόμοι πίστευαν σε ένα γεωκεντρικό μοντέλο του σύμπαντος (Γη στο κέντρο) και τα υποτιθέμενα αστέρια ήταν σταθερά και ακανθώδη. Αυτή η πεποίθηση τους εμπόδισε να ψάξουν για το Parallax, το οποίο είναι συνέπεια του κινήματος της Γης γύρω από τον Ήλιο.
Μόλις ο 19ος αιώνας έγινε οι πρώτες επιτυχημένες μετρήσεις του Stellar Parallax, χάρη στα βελτιωμένα τηλεσκόπια και την ανάπτυξη πιο ευαίσθητων τεχνικών μέτρησης. Αυτό επιβεβαίωσε το ηλιοκεντρικό μοντέλο του ηλιακού συστήματος και άνοιξε το δρόμο για τη σύγχρονη κατανόηση της τεράστιας κλίμακας του σύμπαντος.
