Όταν ένας κόκκινος γίγαντας χάνει το εξωτερικό στρώμα του και ο πυρήνας συρρικνώνεται σε το ένα εκατομμύριο του αρχικού μεγέθους που σχηματίζεται το αστέρι;

Όταν ένας κόκκινος γίγαντας χάνει το εξωτερικό στρώμα του και ο πυρήνας του συρρικνώνεται σε το ένα εκατομμύριο του αρχικού μεγέθους του, σχηματίζει ένα λευκό νάνος .

Εδώ είναι γιατί:

* Κόκκινη γιγαντιαία φάση: Οι κόκκινοι γίγαντες είναι αστέρια στα μεταγενέστερα στάδια της ζωής τους. Έχουν εξαντλήσει το καύσιμο υδρογόνου στον πυρήνα τους και τερμάτισαν το ήλιο σε βαρύτερα στοιχεία. Αυτό προκαλεί σημαντικά το αστέρι να επεκταθεί σημαντικά.

* Εξωτερική εκτόξευση στρώματος: Καθώς ο πυρήνας συνεχίζει να συγχωνεύει βαρύτερα στοιχεία, τα εξωτερικά στρώματα γίνονται λιγότερο στενά συνδεδεμένα με τον πυρήνα και τελικά εκτοξεύονται ως πλανητικό νεφέλωμα.

* CORE CORLAPSE: Ο υπόλοιπος πυρήνας, που τώρα αποτελείται κυρίως από άνθρακα και οξυγόνο, είναι εξαιρετικά πυκνός και ζεστός. Κάτω από τεράστια πίεση, συρρικνώνεται δραματικά, καθιστώντας το μέγεθος της γης.

* Λευκός σχηματισμός νάνος: Αυτός ο απίστευτα πυκνός, καυτός πυρήνας είναι αυτό που ονομάζουμε λευκό νάνο. Δεν υφίσταται πλέον πυρηνική σύντηξη και σιγά -σιγά ψύχεται πάνω από δισεκατομμύρια χρόνια, τελικά γίνεται μαύρος νάνος.

Έτσι, ο συρρικνούμενος πυρήνας ενός κόκκινου γίγαντα, αφού ρίχνει τα εξωτερικά του στρώματα, γίνεται ένας λευκός νάνος.