Πώς προσγειώθηκαν οι αποστολές του υδραργύρου;

Οι αποστολές υδραργύρου δεν όχι γη. Ήταν τροχιακές αποστολές που σημαίνει ότι το διαστημικό σκάφος γύρισε τη γη και στη συνέχεια επέστρεψε στη γη στην επιφάνεια της γης μέσω splashdown .

Δείτε πώς λειτούργησε:

1. Εκκίνηση: Η κάψουλα Mercury ξεκίνησε στην κορυφή ενός ισχυρού πυραύλου.

2. Orbit: Η κάψουλα εισήλθε σε τροχιά γύρω από τη Γη.

3. ΕΝΕΡΓΕΙΑ: Όταν ήρθε η ώρα να επιστρέψει, τα retrorockets της κάψουλας πυροβόλησαν, επιβραδύνοντάς το και προκαλώντας την κάθοδο του.

4. splashdown: Καθώς η κάψουλα εισήλθε στην ατμόσφαιρα, χρησιμοποίησε ασπίδα θερμότητας για να προστατεύσει τον αστροναύτη από την έντονη θερμότητα της επανεισόδου. Η κάψουλα προσγειώθηκε στον ωκεανό, όπου περίμεναν οι ομάδες αποκατάστασης.

Έτσι, αντί για ελεγχόμενη προσγείωση στη γη, οι αποστολές υδραργύρου τελείωσαν με ελεγχόμενη εκτόξευση στον ωκεανό. Αυτή η μέθοδος επιλέχθηκε για διάφορους λόγους:

* Ασφάλεια: Θεωρήθηκε ασφαλέστερη από την προσπάθεια προσγείωσης γης, ειδικά με την περιορισμένη τεχνολογία που διατίθεται εκείνη τη στιγμή.

* ανάκτηση: Ο τεράστιος ωκεανός προσέφερε μια μεγαλύτερη περιοχή στόχου για ομάδες αποκατάστασης, διευκολύνοντας τον εντοπισμό και την ανάκτηση της κάψουλας και του αστροναύτη.

* Δοκιμές: Το Splashdown παρείχε έναν τρόπο να δοκιμάσετε τις δυνατότητες επανεισόδου και προσγείωσης της κάψουλας.

Οι αποστολές του υδραργύρου ήταν ένα κρίσιμο βήμα στην ανάπτυξη ανθρώπινων διαστημικών πτήσεων, ανοίγοντας το δρόμο για τις πιο πολύπλοκες αποστολές που ακολούθησαν.