Εδώ είναι γιατί:
* Εσωτερικοί πλανήτες είναι τα τέσσερα πλησιέστερα στον ήλιο:υδράργυρος, Αφροδίτη, Γη και Άρη. Είναι κυρίως βραχώδεις και πυκνές.
* Εξωτερικοί πλανήτες είναι οι τέσσερις πέρα από τη ζώνη των αστεροειδών:ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Είναι πολύ μεγαλύτερα, αέρια και λιγότερο πυκνά.
Μας διδάσκουν στο σχολείο ότι η ενέργεια δεν μπορεί να δημιουργηθεί, απλώς να μετατραπεί από τη μια μορφή στην άλλη. Αλλά κατά τη γέννηση του Σύμπαντος –δηλαδή των πάντων– η ενέργεια που χρειάζεται για τη Μεγάλη Έκρηξη πρέπει να έχει προέλθει από κάπου. Πολλοί κοσμολόγοι πιστεύουν ότι η προέλευσή το
Ας είμαστε αισιόδοξοι και ας υποθέσουμε ότι καταφέρνουμε να αποφύγουμε ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα που προκλήθηκε από τον εαυτό μας, έναν αστεροειδή μεγέθους εξαφάνισης ή θανατηφόρα ακτινοβολία από μια κοντινή σουπερνόβα. Αυτό αφήνει περίπου 6 δισεκατομμύρια χρόνια έως ότου ο ήλιος μετατραπεί σε κόκκινο
Ένας νέος παράγοντας προστέθηκε στη συζήτηση σχετικά με το αν θα μπορούσαν να υπάρχουν ή όχι ζωντανοί οργανισμοί στον Δία. Πιθανότατα γνωρίζετε ότι ο Δίας είναι ένας πλανήτης Jovian, ένας γίγαντας που σχηματίστηκε κυρίως από αέρια. Πώς θα μπορούσε λοιπόν η εξωγήινη ζωή να υπάρχει σε ένα περιβάλλον ό
