Ποιος ανακάλυψε το Atomic Orbital;

Η έννοια των ατομικών τροχιακών αναπτύχθηκε σταδιακά με την πάροδο του χρόνου, με συνεισφορές από διάφορους επιστήμονες. Ακολουθεί μια κατανομή των βασικών αριθμών και των συνεισφορών τους:

* Niels Bohr (1913): Ο Bohr πρότεινε το μοντέλο του ατόμου, το οποίο περιελάμβανε κβαντισμένα επίπεδα ενέργειας και ηλεκτρόνια που περιστρέφονται γύρω από τον πυρήνα σε συγκεκριμένες τροχιές. Αυτό το μοντέλο ήταν ένα σημαντικό βήμα προς την κατανόηση της δομής των ατόμων, αλλά δεν είχε την πολυπλοκότητα της σύγχρονης ατομικής θεωρίας.

* Erwin Schrödinger (1926): Ο Schrödinger ανέπτυξε το μηχανικό μοντέλο κύματος του ατόμου, το οποίο περιέγραψε ηλεκτρόνια ως κύματα αντί για σωματίδια. Αυτό το μοντέλο οδήγησε στην έννοια των ατομικών τροχιακών, τα οποία είναι τρισδιάστατες περιοχές του χώρου όπου υπάρχει μεγάλη πιθανότητα εύρεσης ηλεκτρονίου.

* Max Born (1926): Ο γεννημένος παρείχε την ερμηνεία της λειτουργίας των κυμάτων στην εξίσωση του Schrödinger. Έδειξε ότι το τετράγωνο της συνάρτησης κύματος δίνει την πιθανότητα να βρεθεί ένα ηλεκτρόνιο σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο διάστημα. Αυτή η ερμηνεία στερεοποίησε την κατανόηση των ατομικών τροχιακών.

* Άλλες σημαντικές συνεισφορές: Οι επιστήμονες όπως Arnold Sommerfeld και Wolfgang Pauli περαιτέρω βελτιώνει την κατανόηση των ατομικών τροχιακών με την εισαγωγή εννοιών όπως οι κβαντικοί αριθμοί και η αρχή του αποκλεισμού.

Επομένως, η απόδοση της ανακάλυψης ατομικών τροχιακών σε ένα άτομο είναι προκλητική. Ήταν μια συνεργατική προσπάθεια που αφορούσε πολλούς επιστήμονες που βασίζονται στο έργο του άλλου. Ο Erwin Schrödinger συχνά πιστώνεται ως ο βασικός αριθμός στην ανάπτυξη της έννοιας, αλλά το έργο του χτίστηκε στα θεμέλια που έθεσε ο Bohr και άλλοι.