Ποια ήταν η δύσκολη κατάσταση όταν ο Raman ξεκίνησε το πείραμά του στο φως;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* Περιορισμένη χρηματοδότηση και πόροι: Ο Raman εργάστηκε στην ινδική ένωση για την καλλιέργεια της επιστήμης (IACS) στην Καλκούτα, η οποία ήταν ένα σχετικά χαμηλό θεσμικό όργανο. Συχνά έπρεπε να βασίζεται στη δική του εφευρετικότητα και επινοητικότητα για να οικοδομήσει και να τροποποιήσει την πειραματική του εγκατάσταση.
* Έλλειψη προηγμένου εξοπλισμού: Σε σύγκριση με τα εργαστήρια στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, το εργαστήριο του Raman δεν διέθετε προηγμένο εξοπλισμό, όπως ισχυρά λέιζερ και φασματόμετρα, τα οποία θα είχαν κάνει το έργο του πολύ πιο εύκολο. Έπρεπε να κάνει με απλούστερα και λιγότερο ευαίσθητα όργανα.
* Περιορισμένη πρόσβαση στη γνώση: Η επιστημονική επικοινωνία ήταν λιγότερο αποτελεσματική εκείνη την εποχή. Η πρόσβαση σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και δημοσιεύσεις ήταν περιορισμένη, καθιστώντας δύσκολο για τον Raman να παραμείνει ενήμερο για τις τελευταίες εξελίξεις.
Παρά τις προκλήσεις αυτές, η λαμπρότητα και η αφοσίωση του Raman τον οδήγησαν να κάνει πρωτοποριακές ανακαλύψεις στον τομέα της σκέδασης του φωτός, κερδίζοντας τελικά το βραβείο Νόμπελ στη Φυσική το 1930.