Ποια ανακάλυψη έπεισε τον γεωεπιστήμονα ότι η αστρονομική θεωρία του Milankovitchs εξήγησε τις μεγάλες κλιματικές ακτινοβολίες του Πλειστοκένιου;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* Milankovitch Cycles: Ο Milankovitch πρότεινε ότι οι παραλλαγές στις τροχιακές παραμέτρους της Γης, συγκεκριμένα εκκεντρικότητα (σχήμα της τροχιάς της Γης), λοξότητα (κλίση του άξονα της Γης) και εορτασμό (wobble του άξονα της Γης), προκαλούν κυκλικές αλλαγές στην ποσότητα της ηλιακής ακτινοβολίας που φθάνουν στη Γη. Αυτοί οι κύκλοι έχουν διαφορετικές περιόδους, που κυμαίνονται από δεκάδες χιλιάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια.
* Πλειστοκένιο παγετώδεις κύκλοι: Η εποχή του Πλειστοκένιου (2,6 εκατομμύρια έως 11.700 χρόνια πριν) χαρακτηρίστηκε από επαναλαμβανόμενους παγετώδες κύκλους, με περιόδους ευρείας παγετώνας που εναλλάσσονται με θερμότερες διασταυρωμένες περιόδους.
* Η ανακάλυψη: Στη δεκαετία του 1970, οι επιστήμονες ήταν σε θέση να χρονολογήσουν με ακρίβεια τους παγετώδους κύκλους χρησιμοποιώντας ανάλυση ισοτόπων οξυγόνου των πυρήνων ιζημάτων βαθιάς θάλασσας. Αυτές οι ημερομηνίες ταιριάζουν εξαιρετικά καλά με τους προβλεπόμενους κύκλους της θεωρίας του Milankovitch. Αυτή η συσχέτιση, ιδιαίτερα για τον κύκλο των 100.000 ετών παγετώδων, παρείχε ισχυρές ενδείξεις ότι οι κύκλοι του Milankovitch ήταν πράγματι ο κύριος οδηγός της αλλαγής του Πλειστοκαινίου.
Βασικά ευρήματα που στερεοποίησαν τη σύνδεση:
* αντιστοιχία σε συχνότητα: Ο χρόνος των παγετώνων κύκλων αντιστοιχούσε στενά στις περιόδους των κύκλων των Milankovitch, ειδικά στον κύκλο εκκεντρότητας (100.000 χρόνια).
* Πολλαπλοί κύκλοι: Όχι μόνο ένας κύκλος, αλλά η συνδυασμένη επιρροή και των τριών κύκλων Milankovitch αντικατοπτρίζονταν στο παγετώδες ρεκόρ.
* Επίδραση της πρόκλησης: Η επίδραση της πρεσβείας στις εποχιακές διακυμάνσεις της ηλιακής ακτινοβολίας θα μπορούσε να εξηγήσει τις παρατηρούμενες διαφορές στα πρότυπα ανάπτυξης των παγετώνων μεταξύ των ημισφαιρίων.
Ενώ η θεωρία του Milankovitch είναι πλέον ευρέως αποδεκτή, είναι σημαντικό να σημειωθεί:
* Μηχανισμοί ανάδρασης: Οι κύκλοι του Milankovitch παρέχουν την αρχική εξαναγκασμό, αλλά άλλους μηχανισμούς ανάδρασης, όπως οι αλλαγές στο μέγεθος του φύλλου πάγου, τα επίπεδα ατμοσφαιρικής CO2 και η κυκλοφορία των ωκεανών, ενισχύουν και τροποποιούν την απόκριση του κλίματος.
* πολυπλοκότητα: Η πρόβλεψη του ακριβούς χρονισμού και έντασης των παγετώνων κύκλων εξακολουθεί να είναι προκλητική λόγω των σύνθετων αλληλεπιδράσεων μεταξύ αυτών των παραγόντων.
Συνολικά, η αξιοσημείωτη συσχέτιση μεταξύ των παγετώνων κύκλων και των κύκλων του Milankovitch, υποστηριζόμενοι από περαιτέρω έρευνα και βελτιωμένες τεχνικές χρονολόγησης, καθιερωμένη θεωρία του Milankovitch ως ακρογωνιαίο λίθο της κατανόησης της ιστορίας του κλίματος της Γης.
