Πώς σχηματίστηκαν όλοι οι εξωτερικοί πλανήτες;

Ο σχηματισμός των εξωτερικών πλανητών (Δία, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας) είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που ξεδιπλώνεται σε εκατομμύρια χρόνια. Εδώ είναι μια απλοποιημένη κατανομή:

1. Το ηλιακό νεφέλωμα:

- Το ηλιακό μας σύστημα ξεκίνησε ως ένα γιγαντιαίο σύννεφο αερίου και σκόνης που ονομάζεται ηλιακό νεφέλωμα.

- Αυτό το νεφέλωμα αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, με ίχνη βαρύτερων στοιχείων.

- Η βαρύτητα προκάλεσε την κατάρρευση του νεφελώματος, δημιουργώντας έναν περιστρεφόμενο δίσκο.

2. Σχηματισμός πυρήνα:

- Στις εξωτερικές περιοχές του δίσκου, όπου ήταν ψυχρότερα, παγωμένα σωματίδια (όπως το νερό, το μεθάνιο και η αμμωνία) θα μπορούσαν να στερεοποιηθούν.

- Αυτά τα παγωμένα σωματίδια συσσωρεύονται μαζί, σχηματίζοντας μεγαλύτερα και μεγαλύτερα σώματα, φτάνοντας τελικά σε μια κρίσιμη μάζα.

- Αυτή η κρίσιμη μάζα επέτρεψε στον πυρήνα να προσελκύσει περισσότερο αέριο μέσω της βαρύτητας έλξης.

3. Αύξηση αερίου:

- Οι πυρήνες των εξωτερικών πλανητών, που αποτελούνται από βράχο και πάγο, προσέλκυσαν μια τεράστια ποσότητα αερίου από το περιβάλλον νεφέλωμα.

- Αυτό το αέριο (κυρίως υδρογόνο και ήλιο) τραβήχτηκε από τη βαρύτητα του πυρήνα και χτίστηκε με την πάροδο του χρόνου, σχηματίζοντας τις παχιά ατμόσφαιρες που βλέπουμε σήμερα.

4. Διαφοροποίηση:

- Καθώς οι πλανήτες αυξήθηκαν, η εσωτερική τους θερμότητα αυξήθηκε λόγω της βαρυτικής συμπίεσης και της ραδιενεργού αποσύνθεσης.

- Αυτή η θερμότητα προκάλεσε τη διαφοροποίηση των εσωτερικών χώρων, με πυκνότερα υλικά να βυθίζονται στον πυρήνα και τα ελαφρύτερα υλικά που σχηματίζουν τα εξωτερικά στρώματα.

5. Δορυφορικός σχηματισμός:

- Το αέριο και η σκόνη που παραμένουν γύρω από τους πλανήτες τελικά σχημάτισαν τα φεγγάρια τους.

- Αυτά τα φεγγάρια δημιουργήθηκαν μέσω παρόμοιων διαδικασιών προσαύξησης και βαρυτικής σύλληψης.

Βασικές διαφορές από τους εσωτερικούς πλανήτες:

- πάγος: Η παρουσία πάγου στο εξωτερικό ηλιακό σύστημα διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο. Επέτρεψε στον σχηματισμό μεγαλύτερων, πιο τεράστιων πυρήνων, οι οποίοι θα μπορούσαν στη συνέχεια να προσελκύσουν σημαντική ποσότητα αερίου.

- σχηματισμός γίγαντα αερίου: Οι εξωτερικοί πλανήτες ήταν σε θέση να συλλάβουν και να κρατήσουν μια τεράστια ποσότητα αερίου, σε αντίθεση με τους εσωτερικούς πλανήτες που ήταν πολύ ζεστές και είχαν λιγότερη βαρυτική έλξη.

- Χαμηλή πυκνότητα: Οι εξωτερικοί πλανήτες είναι πολύ λιγότερο πυκνοί από τους εσωτερικούς πλανήτες λόγω της σύνθεσης του κυρίως του υδρογόνου και του ήλιου.

Συνεχιζόμενη έρευνα:

- Ενώ έχουμε καλή κατανόηση της γενικής διαδικασίας του σχηματισμού του εξωτερικού πλανήτη, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες που παραμένουν άγνωστες.

- Η συνεχιζόμενη έρευνα που χρησιμοποιεί τηλεσκόπια και διαστημόπλοιο παρέχει συνεχώς νέες πληροφορίες και εξευγενίζει τα μοντέλα μας.