Γιατί ο Πτολεμαίος δεν θα εξηγήσει τις φάσεις της Αφροδίτης;
* Το μοντέλο του Πτολεμαίου βασίστηκε σε κυκλικές τροχιές: Το μοντέλο του υποθέτει ότι οι πλανήτες κινήθηκαν σε τέλειους κύκλους γύρω από τη γη. Αυτό σήμαινε ότι η Αφροδίτη, όπως και οι άλλοι πλανήτες, φωτίζεται πάντοτε από τον ήλιο από την ίδια γωνία και έτσι θα έπρεπε πάντα να εμφανίζεται ως πλήρης δίσκος, κάτι που δεν ήταν η περίπτωση.
* Δεν υπάρχει εξήγηση για την αλλαγή του φαινομενικού μεγέθους: Το μοντέλο του Πτολεμαίου δεν μπόρεσε να εξηγήσει γιατί η Αφροδίτη εμφανίστηκε μεγαλύτερη όταν ήταν πιο κοντά στον ήλιο (κατώτερη σύνδεση) και μικρότερη όταν ήταν πιο μακριά (ανώτερη συνδυαστική σύνδεση).
* Δεν υπάρχει έννοια των φάσεων: Η ιδέα των πλανητών που έχουν φάσεις όπως το φεγγάρι δεν σχεδιάστηκε από τον Πτολεμαίο. Επικεντρώθηκε στην εξήγηση της φαινομενικής οπισθοδρομικής κίνησης των πλανητών και των αλλαγών στη φωτεινότητα, την οποία το μοντέλο του θα μπορούσε να φιλοξενήσει, αν και σε πολύπλοκο και τελικά ανακριβή τρόπο.
Η ανακάλυψη των φάσεων της Αφροδίτης από το Galileo Galilei στις αρχές του 17ου αιώνα:
Οι παρατηρήσεις του Galileo σχετικά με τις φάσεις της Αφροδίτης παρείχαν ισχυρές ενδείξεις κατά του γεωκεντρικού μοντέλου. Παρατήρησε ότι η Αφροδίτη πέρασε φάσεις παρόμοιες με εκείνες της Σελήνης, με μια πλήρη φάση όταν ήταν πιο μακριά από τον ήλιο και μια φάση ημισελήνου όταν ήταν πιο κοντά. Αυτό ήταν δυνατό μόνο αν η Αφροδίτη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο, όχι τη γη.
Συμπερασματικά:
Το μοντέλο του Πτολεμαίου ήταν ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα για την εποχή του, αλλά ήταν θεμελιωδώς λανθασμένο στην ανικανότητά του να εξηγήσει τις φάσεις της Αφροδίτης. Η ανακάλυψη αυτών των φάσεων από το Galileo ήταν μια κεντρική στιγμή στην επιστημονική επανάσταση, σηματοδοτώντας την παρακμή του γεωκεντρικού μοντέλου και την άνοδο του ηλιοκεντρικού μοντέλου.
