bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> αστρονομία

Πώς μοιάζει ο Πλούτωνας μέσα;

Ενώ δεν μπορούμε να κοιτάξουμε άμεσα τον Πλούτωνα, οι επιστήμονες έχουν χρησιμοποιήσει ένα συνδυασμό δεδομένων από το διαστημικό σκάφος New Horizons και τα μοντέλα υπολογιστών για να αναπτύξουν μια αρκετά καλή εικόνα της εσωτερικής του δομής. Εδώ γνωρίζουμε:

Εσωτερική δομή του Πλούτωνα:

* Rocky Core: Στο κέντρο του Πλούτωνα βρίσκεται ένας πυκνός, βραχώδης πυρήνας. Αυτός ο πυρήνας πιθανότατα αποτελεί περίπου το 70% της μάζας του Πλούτωνα και είναι περίπου το μέγεθος του φεγγαριού μας. Αποτελείται από διάφορα ορυκτά και βαριά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένου του σιδήρου, του νικελίου και των πυριτικών.

* παγωμένος μανδύας: Το περιβάλλον του πυρήνα είναι ένα παχύ στρώμα πάγου. Αυτός ο μανδύας είναι ένα μείγμα διαφορετικών πατάρων, συμπεριλαμβανομένου του πάγου νερού, του πάγου αζώτου, του πάγου μεθανίου και του μονοξειδίου του άνθρακα. Ο πάγος πιθανότατα δεν είναι καθαρός, αλλά περιλαμβάνει ακαθαρσίες και ενώσεις.

* Πλούσια σε άζωτο επιφάνεια: Η επιφάνεια του Πλούτωνα αποτελείται κυρίως από πάγο αζώτου, με επιθέματα μεθανίου και μονοξειδίου του άνθρακα. Αυτός ο πάγος του αζώτου είναι σχετικά μαλακός και διαμορφώνεται εύκολα από γεωλογικές διεργασίες.

Πώς γνωρίζουμε:

* Μετρήσεις βαρύτητας: Οι New Horizons μέτρησαν το βαρυτικό πεδίο του Πλούτωνα, το οποίο επέτρεψε στους επιστήμονες να εκτιμήσουν την πυκνότητα και την κατανομή της μάζας μέσα στον πλανήτη των νάνων. Αυτά τα δεδομένα βοήθησαν στον προσδιορισμό του μεγέθους και της σύνθεσης του πυρήνα.

* Χαρακτηριστικά επιφάνειας: Οι εικόνες του New Horizons αποκάλυψαν διάφορα επιφανειακά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων των βουνών, των κρατήρων και των πεδιάδων. Αυτά τα χαρακτηριστικά παρείχαν ενδείξεις σχετικά με τη σύνθεση και τη δομή του φλοιού και του μανδύα του Πλούτωνα.

* Μοντέλα υπολογιστών: Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μοντέλα υπολογιστών για να προσομοιώσουν την εξέλιξη του εσωτερικού του Πλούτωνα, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρούμενες ιδιότητές του και τις συνθήκες στο πρώιμο ηλιακό σύστημα.

Βασικά σημεία για το εσωτερικό του Πλούτωνα:

* Είναι εκπληκτικά διαφοροποιημένο:η παρουσία ενός ξεχωριστού πυρήνα και του μανδύα δείχνει ότι ο Πλούτωνας υποβλήθηκε σε μια περίοδο εσωτερικής θέρμανσης και διαφοροποίησης νωρίς στην ιστορία του.

* Η σύνθεση των ICES είναι πιθανώς πολύπλοκη:οι διάφοροι τύποι πάγου που υπάρχουν στο εσωτερικό του Πλούτωνα είναι πιθανώς αναμεμειγμένες με άλλες ενώσεις, δημιουργώντας ένα σύνθετο χημικό περιβάλλον.

* Το εσωτερικό εξακολουθεί να εξελίσσεται:η εσωτερική δομή του Πλούτωνα μπορεί να συνεχίσει να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου λόγω της ραδιενεργού αποσύνθεσης και των παλιρροιακών δυνάμεων από το μεγαλύτερο φεγγάρι του, Charon.

Συνεχιζόμενη έρευνα:

Οι επιστήμονες εξακολουθούν να εργάζονται για να βελτιώσουν την κατανόησή μας για το εσωτερικό του Πλούτωνα. Οι μελλοντικές αποστολές, ίσως με τους Landers ή Orbiters, θα μπορούσαν να παρέχουν λεπτομερέστερες πληροφορίες σχετικά με τη σύνθεση και τις διαδικασίες του.

Ρίχνοντας μια ματιά στα σκοτεινά μυστικά του Ερμή

Ρίχνοντας μια ματιά στα σκοτεινά μυστικά του Ερμή

Όταν το διαστημόπλοιο MESSENGER βρήκε υλικό πλούσιο σε άνθρακα στον Ερμή, οι ερευνητές εξεπλάγησαν και δεν μπορούσαν να εξηγήσουν ακριβώς την πηγή. Τώρα, πιστεύουν ότι το υλικό μπορεί να είναι τα υπολείμματα ενός αρχέγονου φλοιού γραφίτη, κάτι που θα εξηγούσε επίσης γιατί ο Ερμής φαίνεται πιο σκούρο

Διαβάζοντας τις κβαντικές ιδιότητες της σκοτεινής ύλης στον ουρανό

Διαβάζοντας τις κβαντικές ιδιότητες της σκοτεινής ύλης στον ουρανό

Η Σκοτεινή Ύλη είναι το παράδειγμα που επιδιώκει να εξηγήσει την περίσσεια της βαρυτικής δύναμης που απαιτείται για να συγκρατηθούν μαζί οι γαλαξίες καθώς και τα σμήνη γαλαξιών και οι ομάδες γαλαξιών. Η ένδειξη ότι θα έπρεπε να υπάρχει αυτή η εξωτική μορφή ύλης που αλληλεπιδρά το πολύ ασθενώς, αν ό

Μερικές μαύρες τρύπες μπορεί να είναι παλαιότερες από τον ίδιο τον χρόνο

Μερικές μαύρες τρύπες μπορεί να είναι παλαιότερες από τον ίδιο τον χρόνο

Μια ενδιαφέρουσα υπόθεση ανέπτυξαν ο καθηγητής Bernard Carr από το Πανεπιστήμιο Queen Mary στο Λονδίνο και ο καθηγητής Alan Coley από το Canadas University, Dal ο οποίος ισχυρίζεται ότι μερικές από τις μαύρες τρύπες που βλέπουμε σήμερα μπορεί στην πραγματικότητα να είναι απομεινάρια ενός σύμπαντος τ