Τι παρατήρησε ο Γαλιλαίος να αποδείξει την ηλιοκεντρική θεωρία;
* φάσεις της Αφροδίτης: Χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο του, ο Galileo παρατήρησε τον πλήρη κύκλο των φάσεων της Αφροδίτης, όπως και το φεγγάρι. Αυτό ήταν αδύνατο να εξηγηθεί με το γεωκεντρικό μοντέλο, όπου η Αφροδίτη πρέπει να δείχνει μόνο φάσεις Crescent. Ήταν μια ισχυρή ένδειξη ότι η Αφροδίτη περιστρέφει τον ήλιο, όχι τη γη.
* Φεγγάρια του Δία: Ο Γαλιλαίος ανακάλυψε τέσσερα φεγγάρια γύρω από τον Δία. Αυτό ήταν ένα άλλο χτύπημα στο γεωκεντρικό μοντέλο, καθώς έδειξε ότι δεν περιστρέφονται όλα γύρω από τη γη.
* Sunspots: Ο Γαλιλαίος παρατήρησε τις ηλιακές κηλίδες, οι οποίες μετακόμισαν στην επιφάνεια του ήλιου, υποδεικνύοντας ότι ο ήλιος περιστρέφεται. Αυτό αμφισβήτησε την ιδέα του ήλιου να είναι μια τέλεια, αμετάβλητη σφαίρα.
* βουνά και κρατήρες στο φεγγάρι: Ο Γαλιλαίος παρατήρησε βουνά και κρατήρες στο φεγγάρι, αποδεικνύοντας ότι δεν ήταν μια ομαλή, τέλεια σφαίρα όπως πρότεινε το γεωκεντρικό μοντέλο.
Αυτές οι παρατηρήσεις, μαζί με το έργο των προηγούμενων αστρονόμων όπως ο Nicolaus Copernicus, παρείχαν ισχυρά στοιχεία για το ηλιοκεντρικό μοντέλο. Ωστόσο, συναντήθηκε με σημαντική αντίθεση από την εκκλησία και την επιστημονική κοινότητα, οι οποίοι προσκολλήθηκαν στο γεωκεντρικό μοντέλο. Χρειάστηκαν αρκετές δεκαετίες και περαιτέρω επιστημονικές εξελίξεις για να γίνει ευρέως αποδεκτή η ηλιοκεντρική θεωρία.
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι παρατηρήσεις του Galileo ήταν μόνο ένα κομμάτι του παζλ. Το έργο του, μαζί με τις συνεισφορές πολλών άλλων επιστημόνων, οδήγησε τελικά στην αποδοχή του ηλιοκεντρικού μοντέλου ως τη σωστή εξήγηση για τη δομή του ηλιακού μας συστήματος.