Πώς πίστευε ο Αριστοτέλης στο ηλιακό σύστημα;
* Παρατηρήσεις: Ο Αριστοτέλης βασίστηκε στο μοντέλο του στις παρατηρήσεις του και στις παρατηρήσεις των προηγούμενων φιλοσόφων. Σημείωσε ότι τα αστέρια φάνηκαν σταθερά στις θέσεις τους και μετακόμισαν μαζί, ενώ ο ήλιος, το φεγγάρι και οι πλανήτες φαινόταν να περιπλανιούνται στον ουρανό.
* λογική: Πίστευε σε μια "φυσική τάξη" όπου η γη, που είναι το βαρύτερο και πιο ουσιαστικό στοιχείο, θα πρέπει να καταλαμβάνει το κέντρο του σύμπαντος.
* Κυκλική κίνηση: Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι τα ουράνια σώματα κινήθηκαν σε τέλειους κύκλους, καθώς ο κύκλος ήταν το πιο τέλειο γεωμετρικό σχήμα. Αυτό ήταν σύμφωνο με τις παρατηρήσεις του ότι οι πλανήτες φάνηκαν να κινούνται σε τακτικές, προβλέψιμες διαδρομές.
Βασικά χαρακτηριστικά του μοντέλου του Αριστοτέλη:
* Γη στο κέντρο: Η γη είναι στάσιμη και όλα τα άλλα ουράνια σώματα περιστρέφονται γύρω από αυτό.
* ομόκεντρες σφαίρες: Ο ήλιος, το φεγγάρι και οι πλανήτες βρίσκονται σε διαφανείς, ομόκεντρες σφαίρες που περιστρέφονται γύρω από τη γη.
* Prime Mover: Μια εξώταση σφαίρα που ονομάζεται "Prime Mover" είναι υπεύθυνος για την κίνηση όλων των άλλων σφαιρών.
Περιορισμοί του μοντέλου του Αριστοτέλη:
* Αναδρομική κίνηση: Οι πλανήτες μερικές φορές φαίνονται να κινούνται προς τα πίσω (οπισθοδρομική κίνηση) στον ουρανό, ένα μοντέλο του φαινομένου του Αριστοτέλη δεν μπορούσε να εξηγήσει επαρκώς.
* Έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων: Δεν είχε τηλεσκόπια ή άλλα εργαλεία για να κάνει ακριβείς παρατηρήσεις, βασιζόμενοι κυρίως σε παρατηρήσεις γυμνών ματιών.
* Δεν υπάρχει εξήγηση για τη βαρύτητα: Το μοντέλο του δεν εξήγησε γιατί τα πράγματα πέφτουν στο έδαφος ή πώς τα ουράνια σώματα παραμένουν στις τροχιές τους.
Σημασία του μοντέλου του Αριστοτέλη:
* Διαρκής επιρροή: Το μοντέλο του κυριάρχησε στην επιστημονική σκέψη για πάνω από 1.500 χρόνια, παρέχοντας ένα πλαίσιο για την κατανόηση του κόσμου.
* Βάση για μεταγενέστερα μοντέλα: Οι μεταγενέστεροι αστρονόμοι, συμπεριλαμβανομένου του Πτολεμαίου, χτίστηκαν από τις ιδέες του Αριστοτέλη για την ανάπτυξη λεπτομερέστερων γεωκεντρικών μοντέλων.
Δεν ήταν μέχρι την Αναγέννηση και το έργο του Nicolaus Copernicus ότι το ηλιοκεντρικό μοντέλο, με τον ήλιο στο κέντρο, απέκτησε αποδοχή.
