Ποιος στην Αναγέννηση μελέτησε τους πλανήτες;

Πολλά εξέχοντα στοιχεία στην αναγεννησιακή περίοδο συνέβαλαν σημαντικά στην κατανόηση των πλανητών, μέσω παρατηρήσεων, θεωριών και εξελίξεων στην αστρονομία. Ακολουθούν μερικά βασικά άτομα:

1. Nicolaus Copernicus (1473-1543): Επανεξέτασε την αστρονομία με το ηλιοκεντρικό μοντέλο του, προτείνοντας ότι ο ήλιος, όχι η γη, είναι το κέντρο του ηλιακού συστήματος. Αυτό αμφισβήτησε το γεωκεντρικό μοντέλο που κυριάρχησε εδώ και αιώνες. Το έργο του, "De Revolutionibus orbium coelestium" ("στις επαναστάσεις των ουράνιων σφαιρών"), έθεσε το θεμέλιο για τη σύγχρονη αστρονομία.

2. Tycho Brahe (1546-1601): Ένας δανικός αστρονόμος γνωστός για τις ακριβείς και εκτεταμένες παρατηρήσεις του για τις πλανητικές θέσεις. Ενώ υποστήριξε αρχικά το γεωκεντρικό μοντέλο, τα σχολαστικά συλλεγμένα δεδομένα του έπαιξαν τελικά έναν κρίσιμο ρόλο στην υποστήριξη του ηλιοκεντρικού μοντέλου. Ανακάλυψε επίσης ένα νέο αστέρι (ένα supernova) το οποίο αμφισβήτησε την επικρατούσα άποψη των αμετάβλητων ουρανών.

3. Johannes Kepler (1571-1630): Ένας Γερμανός αστρονόμος που χτίστηκε στο ηλιοκεντρικό μοντέλο του Copernicus. Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα του Brahe, ο Kepler διατύπωσε τρεις νόμους της πλανητικής κίνησης, περιγράφοντας τις ελλειπτικές τροχιές των πλανητών, τις ταχύτητες τους και τη σχέση μεταξύ των τροχιακών περιόδων και των αποστάσεων από τον ήλιο.

4. Galileo Galilei (1564-1642): Ένα ιταλικό polymath που έκανε πρωτοποριακές παρατηρήσεις χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο του. Παρατήρησε τις φάσεις της Αφροδίτης, των φεγγαριών του Δία, των ηλιακών κηλίδων και της σύνθεσης του Γαλαξία, παρέχοντας περαιτέρω στοιχεία για το ηλιοκεντρικό μοντέλο. Το έργο του οδήγησε σε συγκρούσεις με την εκκλησία και συνέβαλε στην επιστημονική επανάσταση.

5. Giordano Bruno (1548-1600): Ένας Ιταλός φιλόσοφος και ο Δομινικανός Φράγκος, ο Μπρούνο ξεπέρασε τον Κοπέρνικο και πρότεινε ένα άπειρο σύμπαν με αμέτρητα αστέρια και πλανήτες. Καίγεται στο πηνίο για τις αμφιλεγόμενες απόψεις του, οι οποίες αμφισβήτησαν τις διδασκαλίες της εκκλησίας.

Αυτά τα άτομα, μαζί με άλλους που σπούδασαν πλανήτες κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, έθεσαν τις βάσεις για τη σύγχρονη αστρονομία και βοήθησαν στη μετατόπιση της κατανόησης του Κόσμου από τη γη που επικεντρώνεται σε τον ήλιο.