Όταν ένα αστέρι χαμηλής μάζας τρέχει πρώτα από το υδρογόνο στον πυρήνα του, γίνεται πιο φωτεινό γιατί;
* Σύάση πυρήνα: Όταν η σύντηξη υδρογόνου σταματά στον πυρήνα, ο πυρήνας αρχίζει να συστέλλεται με τη δική του βαρύτητα. Αυτή η συστολή αυξάνει τη θερμοκρασία και την πυκνότητα του πυρήνα.
* καύση κελύφους: Η αυξημένη θερμοκρασία και πυκνότητα στον πυρήνα ανάφλεξε τη σύντηξη υδρογόνου σε ένα κέλυφος γύρω από τον πυρήνα. Αυτή η καύση του κελύφους παράγει ακόμα περισσότερη ενέργεια από ό, τι ο πυρήνας που είχε προηγουμένως, οδηγώντας σε σημαντική αύξηση της φωτεινότητας του αστεριού.
* επέκταση: Η αυξημένη παραγωγή ενέργειας από την καύση του κελύφους προκαλεί σημαντικά την επέκταση των εξωτερικών στρωμάτων του αστεριού. Αυτή η επέκταση οδηγεί σε μια πιο δροσερή θερμοκρασία επιφάνειας, προκαλώντας την μείωση του αστέρι (μετατοπίζοντας προς το κόκκινο άκρο του φάσματος).
* Αυξημένη επιφάνεια: Η επέκταση του αστεριού αυξάνει επίσης την επιφάνεια του, η οποία συμβάλλει περαιτέρω στη συνολική αύξηση της φωτεινότητας.
Συνοπτικά: Παρόλο που ο πυρήνας συρρικνώνεται και ζεσταίνει, το κέλυφος που καίει γύρω από τον πυρήνα δημιουργεί πολύ περισσότερη ενέργεια, οδηγώντας σε ένα φωτεινότερο, κόκκινο και μεγαλύτερο αστέρι, το οποίο συχνά ονομάζεται "κόκκινος γίγαντας".
