Πώς συχνά ομαδοποιούνται οι πλανήτες του ηλιακού συστήματος;

Οι πλανήτες του ηλιακού συστήματος συχνά ομαδοποιούνται με δύο κύριους τρόπους:

1. Με σύνθεση:

* Εσωτερικοί πλανήτες (επίγεια πλανήτες): Αυτοί οι πλανήτες είναι κοντά στον ήλιο και είναι κυρίως κατασκευασμένοι από βράχο και μέταλλο. Έχουν μια συμπαγή επιφάνεια, ένα σχετικά μικρό μέγεθος και μια υψηλή πυκνότητα.

* Υδράργυρος

* Αφροδίτη

* Γη

* Άρης

* Εξωτερικοί πλανήτες (γίγαντες αερίου): Αυτοί οι πλανήτες είναι μακρύτερα από τον ήλιο και είναι κυρίως κατασκευασμένοι από αέριο (υδρογόνο και ήλιο) με μικρό, βραχώδη πυρήνα. Είναι πολύ μεγαλύτερα από τους εσωτερικούς πλανήτες και έχουν χαμηλή πυκνότητα.

* Δίας

* Κρόνος

* Ουρανός

* Ποσειδώνας

2. Από τροχιά:

* Εσωτερικό ηλιακό σύστημα: Αυτή η περιοχή περιλαμβάνει τους τέσσερις εσωτερικούς πλανήτες (υδράργυρος, Αφροδίτη, Γη και Άρη).

* Εξωτερικό ηλιακό σύστημα: Αυτή η περιοχή περιλαμβάνει τους τέσσερις εξωτερικούς πλανήτες (Δία, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας) μαζί με τον ιμάντα αστεροειδών, τη ζώνη Kuiper και το σύννεφο Oort.

Επιπλέον, μπορείτε επίσης να ομαδοποιήσετε τους πλανήτες με βάση συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:

* Πλανήτες νάνος: Αυτά είναι ουράνια σώματα που περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο, είναι αρκετά τεράστια για να είναι στρογγυλά κάτω από τη δική τους βαρύτητα, αλλά δεν έχουν εκκαθαρίσει την τροχιακή γειτονιά τους. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τον Πλούτωνα, το ERIS και το CERES.

* γίγαντες πάγου: Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα, τα οποία αποτελούνται κυρίως από βαρύτερα στοιχεία όπως το νερό, η αμμωνία και το μεθάνιο.

Ο τρόπος με τον οποίο επιλέγετε να ομαδοποιήσετε τους πλανήτες εξαρτάται από το πλαίσιο και ποιες συγκεκριμένες πληροφορίες θέλετε να μεταφέρετε.