Ποιοι είναι οι παράγοντες που συμβάλλουν στη φωτεινότητα ή στο αστέρι;

Η φωτεινότητα ενός αστεριού, όπως το αντιλαμβανόμαστε από τη Γη, καθορίζεται από διάφορους παράγοντες:

Εγγενείς ιδιότητες:

* Luminosity: Αυτή είναι η συνολική ποσότητα ενέργειας που εκπέμπει ένα αστέρι ανά μονάδα χρόνου. Καθορίζεται από το μέγεθος του αστεριού (ακτίνα) και τη θερμοκρασία της επιφάνειας του. Τα μεγαλύτερα και πιο ζεστά αστέρια είναι πιο φωτεινά.

* Θερμοκρασία επιφάνειας: Τα ζεστά αστέρια εκπέμπουν περισσότερο μπλε φως, ενώ τα πιο δροσερά αστέρια εκπέμπουν περισσότερο κόκκινο φως. Δεδομένου ότι τα μάτια μας είναι πιο ευαίσθητα στο πράσινο φως, τα θερμότερα αστέρια φαίνονται πιο φωτεινά σε εμάς.

* μάζα: Τα πιο μαζικά αστέρια έχουν περισσότερη βαρυτική έλξη, οδηγώντας σε υψηλότερες θερμοκρασίες πυρήνα και ταχύτερα ποσοστά πυρηνικής σύντηξης, καθιστώντας τους πολύ πιο φωτεινό.

* Ηλικία: Η φωτεινότητα ενός αστεριού αλλάζει καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Τα νεαρά αστέρια είναι συχνά πιο φωτεινά από τα παλαιότερα αστέρια.

* Σύνθεση: Η χημική σύνθεση ενός αστεριού μπορεί επίσης να επηρεάσει τη φωτεινότητα του, αν και αυτός είναι ένας σχετικά μικρός παράγοντας σε σύγκριση με άλλους.

Εξωτερικές ιδιότητες:

* απόσταση: Όσο πιο μακριά ένα αστέρι είναι από τη Γη, το dimmer φαίνεται. Αυτό οφείλεται στον αντίστροφο τετράγωνο νόμο, ο οποίος δηλώνει ότι η φαινομενική φωτεινότητα ενός αστεριού μειώνεται με το τετράγωνο της απόστασης.

* Διαστρική εξαφάνιση: Η σκόνη και το αέριο στο διάστημα μπορούν να απορροφήσουν και να διασκορπιστούν το φως από τα μακρινά αστέρια, κάνοντάς τους να εμφανίζονται dimmer.

Άλλοι παράγοντες:

* Δυήματα: Μερικά αστέρια υπάρχουν σε δυαδικά συστήματα, όπου δύο αστέρια περιστρέφονται μεταξύ τους. Το συνδυασμένο φως από αυτά τα αστέρια μπορεί να είναι πιο φωτεινό από κάθε αστέρι μόνο.

* Μεταβλητά αστέρια: Ορισμένα αστέρια ποικίλλουν στη φωτεινότητα με την πάροδο του χρόνου, λόγω αλλαγών στο μέγεθος, τη θερμοκρασία ή τη φωτεινότητα τους.

Φωτεινότητα μέτρησης:

* φαινόμενο μέγεθος: Αυτή είναι η φωτεινότητα ενός αστέρι καθώς το αντιλαμβανόμαστε από τη Γη, λαμβάνοντας υπόψη την απόσταση και την διαστρική εξαφάνιση. Μετράται σε λογαριθμική κλίμακα, με χαμηλότερους αριθμούς που αντιπροσωπεύουν φωτεινότερα αστέρια.

* Απόλυτο μέγεθος: Αυτή είναι η φωτεινότητα ενός αστέρι εάν τοποθετήθηκε σε τυπική απόσταση 10 parsecs από τη Γη. Αυτό μας επιτρέπει να συγκρίνουμε τις ενδογενείς φωτεινότητες των αστεριών.

Η κατανόηση αυτών των παραγόντων βοηθά τους αστρονόμους να μελετήσουν τα χαρακτηριστικά των αστεριών, την εξέλιξή τους και τη δομή του σύμπαντος.