Κατανόηση της επίδρασης της Σελήνης στις παλίρροιες των ωκεανών

Το Revolutionized υποστηρίζεται από αναγνώστες. Όταν αγοράζετε μέσω συνδέσμων στον ιστότοπό μας, ενδέχεται να κερδίσουμε μια προμήθεια θυγατρικών. Μάθετε περισσότερα εδώ.

Για χρόνια, ο ωκεανός έχει γοητεύσει τους ανθρώπους. Φαίνεται ότι η παλίρροια παίρνει μια ζωή από μόνη της, ειδικά λαμβάνοντας υπόψη την τεράστια ποικιλία ζωής που ζει κάτω από την επιφάνειά της. Ωστόσο, το νερό δεν κινείται μόνο μόνο του – ένα συγκεκριμένο σώμα στο διάστημα έχει πολύ σημαντικό ρόλο. Πώς επηρεάζει το φεγγάρι τις παλίρροιες;

Η βαρύτητα παίζει μεγάλο ρόλο

Η βαρύτητα του φεγγαριού είναι ένα σημαντικό στοιχείο του τρόπου με τον οποίο κινείται το νερό στη Γη. Όταν η θάλασσα κυλά μέσα ή έξω, παρακολουθείτε τον πλανήτη να επιμηκύνεται ελαφρώς από την έλξη του φεγγαριού. Γίνεται ελαφρώς μικρότερο στους πόλους και μακρύτερο στον ισημερινό, δημιουργώντας παλιρροϊκές διογκώσεις.

Το νερό συμπιέζεται σε όλη την υδρόγειο, εκτείνεται σε αυτό το πιο κοντινό και το πιο μακρινό άκρο. Το νερό στους πόλους σπρώχνει προς τα κάτω και προς τα έξω, προσθέτοντας σε αυτά τα ρεύματα διόγκωσης. Αυτά δημιουργούν αυτό που είναι γνωστό ως παλίρροια και άμπωτη.

Όταν μια παραλία ή ένα υδάτινο σώμα βιώνει υψηλή παλίρροια, είτε βλέπει απευθείας το φεγγάρι είτε βρίσκεται στο αντίθετο άκρο της Γης. Στην άμπωτη, η βαρύτητα που τραβά το νερό για να δημιουργήσει μια υψηλή παλίρροια τραβάει αρκετά δυνατά ώστε αυτά τα σώματα να χάνουν μέρος ή όλο το νερό τους.

Μπορείτε να το οραματιστείτε σαν ένα αμερικανικό ποδόσφαιρο με έναν κύκλο στη μέση. Όταν κάποιος που στέκεται σε αυτόν τον κύκλο είναι στραμμένος προς το μακρύτερο άκρο της μπάλας, θα είχε υψηλή παλίρροια. Όταν αυτός ο κύκλος περιστρέφεται στο πιο επίπεδο μέρος, αντιπροσωπεύει την άμπωτη. Η μετάβαση από έναν κύκλο υψηλής παλίρροιας στον άλλο — καθώς και από μια άμπωτη σε μια άμπωτη — διαρκεί περίπου 12 ώρες.

Πώς επηρεάζει το φεγγάρι τις παλίρροιες; Αυτές οι βαρυτικές έλξεις δημιουργούν τα κύματα που βλέπετε στην παραλία, τη ροή ενός κοντινού ρέματος και τους κυματισμούς σε μια λίμνη. Ωστόσο, επειδή περιστρέφεται στην ίδια κατεύθυνση που περιστρέφεται η Γη, δεν είναι δυνατό να παρακολουθήσουμε τις παλίρροιες αποκλειστικά από αυτόν τον φυσικό δορυφόρο. Χρειάζονται περίπου 50 λεπτά για να φτάσει το φεγγάρι σε ένα δεδομένο σημείο στη Γη και το σχήμα του πλανήτη και τα καιρικά μοτίβα παίζουν επίσης ρόλο στις συνθήκες.

Η Sun συνεισφέρει επίσης

Φυσικά, το μεγαλύτερο από τα δύο σώματα στον ουρανό της Γης έχει επίσης ρόλο να παίξει στις παλίρροιες. Είναι ενδιαφέρον ότι αν το φεγγάρι δεν ήταν τριγύρω, αυτός ο πλανήτης θα είχε ακόμα παλίρροιες - απλώς θα ήταν πολύ μικρότερες και θα εμφανίζονταν την ίδια ώρα κάθε μέρα. Ωστόσο, δεδομένου ότι είναι μέρος της εξίσωσης, έχει μερικά ενδιαφέροντα αποτελέσματα ανάλογα με τη φάση.

Εάν ο ήλιος και η σελήνη έλκονται προς την ίδια κατεύθυνση όταν η τελευταία βρίσκεται στην πλήρη ή τις νέες φάσεις, συμπιέζουν τη Γη πιο δυνατά. Αυτό δημιουργεί αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν «ανοιξιάτικες παλίρροιες», οι οποίες είναι λίγο ισχυρότερες από την τυπική υψηλή παλίρροια. Εναλλακτικά, όταν το φεγγάρι βρίσκεται στη φάση του πρώτου ή του τελευταίου τετάρτου, βρίσκεται 90° ως προς τον ήλιο, πράγμα που σημαίνει ότι τα δύο σώματα έλκονται και σπρώχνονται προς αντίθετες κατευθύνσεις. Αυτό αποδυναμώνει το παλιρροϊκό φαινόμενο, δημιουργώντας «παλίρροιες».

Αυτό συμβαίνει λόγω της εγγύτητας της σελήνης έναντι αυτής του ήλιου. Αν η απόσταση μεταξύ της σελήνης και της Γης ήταν το ένα τρίτο αυτής που είναι σήμερα, η πρώτη θα είχε 50 φορές μεγαλύτερη επίδραση στα νερά από τον ήλιο. Αν το φεγγάρι βρισκόταν τρεις φορές πιο μακριά από τη Γη, η πρόσκρουσή του θα ήταν μόλις το 1/10 του ήλιου.

Η επίδραση της σελήνης στις παλίρροιες είναι στην πραγματικότητα περίπου δυόμισι φορές μεγαλύτερη από αυτή του ήλιου, ενώ ο δεύτερος έχει περίπου το 40% της παλιρροιακής δύναμης του πρώτου. Είναι επίσης 400 φορές πιο μακριά από το φεγγάρι, αλλά η διάμετρός του είναι περίπου 400 φορές μεγαλύτερη, επομένως εξακολουθεί να έχει μια σημαντική, αξιοσημείωτη επίδραση στο νερό.

Γιατί οι παλίρροιες ποικίλλουν παγκοσμίως;

Αν οι παλίρροιες ήταν μια ακριβής επιστήμη, θα ήταν πολύ πιο εύκολο να προβλεφθούν. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Γη έχει πολλαπλές επιρροές στους ωκεανούς της και ο πλανήτης δεν είναι μια ακριβής σφαίρα, η συμπεριφορά του νερού τείνει να αλλάζει ανάλογα με το μέρος του κόσμου στο οποίο βρίσκεται κάποιος.

Αν η Γη ήταν μια τέλεια σφαίρα χωρίς ηπείρους, ολόκληρος ο πλανήτης θα έβλεπε δύο υψηλές και δύο χαμηλές παλίρροιες ίσες αναλογίες κάθε σεληνιακής ημέρας. Ωστόσο, αυτές οι τεράστιες εκτάσεις γης μπλοκάρουν ορισμένες από τις υπερτάσεις του νερού καθώς η βαρυτική έλξη αλλάζει με την περιστροφή του πλανήτη. Έτσι, το μοτίβο της κίνησης θα είναι διαφορετικό σε μια κοντινή ωκεάνια λεκάνη ή ακόμα και σε μια διαφορετική περιοχή της ίδιας λεκάνης.

Οι μεγάλες ακτές παγκοσμίως βιώνουν αυτό που οι επιστήμονες αναφέρουν ως ημιημερήσιες παλίρροιες. Αυτά είναι τα πιο βασικά μοτίβα παλίρροιας, όπου τα ψηλά και τα χαμηλά φτάνουν στα ίδια ύψη. Όταν αυτά τα ψηλά και τα χαμηλά είναι διαφορετικά, γίνονται μικτές ημιημερήσιες παλίρροιες. Σε ορισμένες περιοχές, υπάρχει μόνο μία χαμηλή και μία υψηλή παλίρροια την ημέρα, οι οποίες είναι ημερήσιες παλίρροιες. Αυτά συμβαίνουν σε κλειστές λεκάνες όπως ο Κόλπος του Μεξικού, η Θάλασσα της Ιάβας και ο Κόλπος του Μπρίστολ.

Η διαφορά που προκαλεί η γεωγραφία

Μερικές φορές παίζουν επίσης γεωγραφικά χαρακτηριστικά, με το Bay of Fundy να είναι ένα τέλειο παράδειγμα. Οι μεταβολές της παλίρροιας εδώ είναι οι υψηλότερες στον κόσμο λόγω της φυσικής ταλαντευόμενης κίνησης μέσα στο νερό και του σχήματος της λεκάνης. Το σχήμα του που μοιάζει με χωνί ωθεί το νερό ψηλότερα στις ακτές, ενώ το νερό μέσα σε αυτό χρειάζεται περίπου 13 ώρες για να μετακινηθεί από το κεφάλι του κόλπου στο στόμα και πάλι πίσω.

Αυτό συμπίπτει με τον κύκλο του Ατλαντικού Ωκεανού, ο οποίος πλημμυρίζει στον κόλπο κάθε 12μιση ώρες. Στην υψηλή παλίρροια, ο κόλπος του Fundy μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 52 πόδια χάρη σε αυτή την επιπλέον ώθηση. Αυτό το καθιστά ιδανικό υποψήφιο για τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη που προσπαθούν να αξιοποιήσουν τη δύναμη της παλίρροιας ως πηγή καθαρού ηλεκτρισμού.

Η επίδραση της Σελήνης στις παλίρροιες

Πώς επηρεάζει το φεγγάρι τις παλίρροιες; Η βαρυτική του έλξη έλκει το νερό της Γης, τραβώντας το στον ισημερινό και τραβώντας το από τους πόλους. Καθώς ο πλανήτης μετατοπίζεται, το νερό μετατοπίζεται επίσης, δημιουργώντας τις έντονες χαμηλές παλίρροιες και ογκώδη κύματα κατά την παλίρροια. Ενώ ο ήλιος έχει κάποια επίδραση, η σελήνη και η γεωγραφία της Γης και τα καιρικά μοτίβα έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή.

Το Revolutionized υποστηρίζεται από αναγνώστες. Όταν αγοράζετε μέσω συνδέσμων στον ιστότοπό μας, ενδέχεται να κερδίσουμε μια προμήθεια θυγατρικών. Μάθετε περισσότερα εδώ.