Ποιο είναι το βασικό buffer στο σώμα;
Εδώ είναι γιατί:
* άφθονο: Τα ιόντα δισανθρακικού (HCO3-) υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες στο αίμα και σε άλλα σωματικά υγρά.
* Αποτελεσματική περιοχή pH: Το σύστημα ρυθμιστικού διαλύματος διττανθρακικού άλατος είναι πιο αποτελεσματικό στη διατήρηση ενός ελαφρώς αλκαλικού ρΗ (περίπου 7,4), το οποίο είναι το βέλτιστο εύρος για τις περισσότερες βιολογικές διεργασίες.
* αποτελεσματική: Μπορεί να εξουδετερώσει γρήγορα τόσο τα οξέα όσο και τις βάσεις μέσω των ακόλουθων αντιδράσεων:
* Εξουδετέρωση οξέων:
* Η + (οξύ) + HCO3- (δισανθρακικό) ⇌ H2CO3 (καρβονικό οξύ) ⇌ H2O (νερό) + CO2 (διοξείδιο του άνθρακα)
* Βάσεις εξουδετέρωσης:
* OH- (βάση) + H2CO3 (Carbonic Acid) ⇌ HCO3- (δισανθρακικό) + H2O (νερό)
* Ρύθμιση από τους πνεύμονες και τα νεφρά: Οι πνεύμονες συμβάλλουν στη ρύθμιση των επιπέδων CO2 και οι νεφροί μπορούν να προσαρμόσουν τα επίπεδα διττανθρακικού στο αίμα.
Άλλα σημαντικά συστήματα buffer στο σώμα περιλαμβάνουν:
* Σύστημα ρυθμιστικού φωσφορικού φωσφορικού: Αυτό το σύστημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο ενδοκυτταρικό υγρό.
* Σύστημα buffer πρωτεΐνης: Οι πρωτεΐνες έχουν αμινοξέα με ομάδες καρβοξυλίου και αμινοειδών που μπορούν να δράσουν ως ρυθμιστικά.
* Σύστημα buffer αιμοσφαιρίνης: Η αιμοσφαιρίνη σε ερυθρά αιμοσφαίρια μπορεί να δεσμεύεται με ιόντα υδρογόνου, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του ρΗ αίματος.
Ενώ αυτά τα άλλα ρυθμιστικά διαδραματίζουν σημαντικούς ρόλους, το σύστημα ρυθμιστικού διαλύματος διττανθρακικού θεωρείται το πιο σημαντικό λόγω της αφθονίας, της αποτελεσματικότητάς του και της αποτελεσματικής ρύθμισής του.
