Τι κάνουν οι επιστήμονες να βοηθήσουν να κάνουν μια υπόθεση;
1. Παρατήρηση και περιέργεια:
* Ερωτήσεις: Αυτό είναι το θεμέλιο της επιστημονικής έρευνας. Οι επιστήμονες παρατηρούν τον κόσμο γύρω τους, παρατηρώντας μοτίβα, ανωμαλίες ή ενδιαφέροντα φαινόμενα. Αυτό προκαλεί περιέργεια και οδηγεί σε ερωτήσεις.
* Πληροφορίες συλλογής: Οι επιστήμονες ερευνούν τις υπάρχουσες γνώσεις σχετικά με το θέμα μέσω αναθεωρήσεων βιβλιογραφίας, επιστημονικών βάσεων δεδομένων και διαβούλευσης με εμπειρογνώμονες.
2. Έρευνα φόντου:
* Κατανόηση της τρέχουσας γνώσης: Πριν από τη διαμόρφωση μιας υπόθεσης, οι επιστήμονες πρέπει να καταλάβουν τι είναι ήδη γνωστό για το θέμα. Αυτό τους βοηθά να εντοπίσουν τα κενά στη γνώση και τους πιθανούς τομείς για νέες ανακαλύψεις.
* Ανάλυση των υφιστάμενων δεδομένων: Η μελέτη προηγούμενης έρευνας και πειράματα μπορεί να δώσει πληροφορίες σχετικά με τις σχετικές μεταβλητές, τις σχέσεις και τις πιθανές αιτίες.
3. Προσδιορισμός μοτίβων και σχέσεων:
* Ανάλυση δεδομένων: Η εξέταση δεδομένων από παρατηρήσεις ή πειράματα βοηθά τους επιστήμονες να εντοπίζουν τις τάσεις, τις συσχετίσεις και τις πιθανές σχέσεις μεταξύ των μεταβλητών.
* Δημιουργία συνδέσεων: Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τις γνώσεις τους και τις δεξιότητες κριτικής σκέψης για να συνδέσουν τα παρατηρούμενα πρότυπα με τις υπάρχουσες θεωρίες ή να προτείνουν νέες εξηγήσεις.
4. Διαμόρφωση δοκιμαστικής υπόθεσης:
* Ανάπτυξη πρόβλεψης: Μια υπόθεση είναι μια δοκιμαστική δήλωση που προτείνει μια πιθανή εξήγηση για ένα παρατηρούμενο φαινόμενο. Πρέπει να είναι συγκεκριμένο, μετρήσιμο και παραπλανητικό.
* Ορισμός μεταβλητών: Οι υποθέσεις συχνά περιλαμβάνουν τον εντοπισμό ανεξάρτητων (χειραγωγικών) και εξαρτημένων (μετρούμενων) μεταβλητών για τη δοκιμή της προτεινόμενης σχέσης.
5. Εφαρμογή λογικής και συλλογιστικής:
* Επαγωγική συλλογιστική: Αυτός ο τύπος συλλογιστικής περιλαμβάνει την κατάρτιση γενικών συμπερασμάτων από συγκεκριμένες παρατηρήσεις. Οι επιστήμονες μπορούν να παρατηρήσουν ένα πρότυπο και να προτείνουν μια υπόθεση για να το εξηγήσουν.
* Απομακρυντική συλλογιστική: Αυτός ο τύπος συλλογισμού χρησιμοποιεί γενικές αρχές για να κάνει συγκεκριμένες προβλέψεις. Οι επιστήμονες μπορούν να χρησιμοποιήσουν καθιερωμένες θεωρίες ή νόμους για να συμπεράνουν συγκεκριμένα αποτελέσματα που μπορούν να δοκιμαστούν.
6. Αναζητώντας ανατροφοδότηση και συνεργασία:
* Συζητώντας ιδέες: Οι επιστήμονες συχνά συζητούν τις υποθέσεις τους με συναδέλφους, συμβούλους ή άλλους ερευνητές για να λάβουν ανατροφοδότηση και να βελτιώσουν τη σκέψη τους.
* Συνεργασία: Η συνεργασία με άλλους επιστήμονες από διαφορετικούς κλάδους μπορεί να προσφέρει πολύτιμες γνώσεις και προοπτικές, οδηγώντας σε πιο ισχυρές και ολοκληρωμένες υποθέσεις.
Παράδειγμα:
Ας πούμε ότι ένας επιστήμονας παρατηρεί ότι τα φυτά μεγαλώνουν καλύτερα κοντά σε ένα παράθυρο. Ο επιστήμονας μπορεί να διατυπώσει μια υπόθεση:"Τα φυτά μεγαλώνουν ψηλότερα όταν εκτίθενται σε περισσότερο ηλιακό φως". Αυτή η υπόθεση είναι δοκιμαστική, συγκεκριμένη και μετρήσιμη. Ο επιστήμονας θα μπορούσε στη συνέχεια να σχεδιάσει ένα πείραμα για να δοκιμάσει αυτή την υπόθεση συγκρίνοντας την ανάπτυξη των φυτών σε διαφορετικές συνθήκες φωτισμού.
Θυμηθείτε, σχηματίζοντας μια υπόθεση είναι μια επαναληπτική διαδικασία που περιλαμβάνει ένα συνδυασμό αυτών των βημάτων. Οι επιστήμονες αναθεωρούν συνεχώς και βελτιώνουν τις υποθέσεις τους καθώς συγκεντρώνουν νέες πληροφορίες και διεξάγουν πειράματα.
