Ποιο είναι το τέλος της μίτωσης;

Το τέλος της μίτωσης χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό δύο πανομοιότυπων θυγατρικών κυττάρων , το καθένα με το δικό του πλήρες σύνολο χρωμοσωμάτων. Ακολουθεί μια κατανομή των τελικών σταδίων:

1. Telophase:

* μεταρρυθμίσεις πυρηνικού φακέλου: Ο πυρηνικός φάκελος, ο οποίος διασπώθηκε κατά τη διάρκεια της προφητείας, επανασυναρμολογείται γύρω από τα χωριστά χρωμοσώματα σε κάθε πόλο του κυττάρου.

* χρωμοσώματα uncoil: Τα συμπυκνωμένα χρωμοσώματα αρχίζουν να ξεδιπλώνονται και να χαλαρώνουν, να γίνονται λιγότερο ορατά.

* Nucleoli Εμφανίζονται: Οι πυρήνες, οι οποίοι επίσης αποσυναρμολογήθηκαν κατά τη διάρκεια της προφίλ, επανεμφανίζονται σε κάθε πυρήνα.

* Οι ίνες ατράκτου εξαφανίζονται: Οι ίνες του ατράκτου που ήταν απαραίτητες για την κίνηση των χρωμοσωμάτων καταρρέουν.

2. Κυτοκίνη:

* Η κυτταρική μεμβράνη τσίμπημα σε: Η κυτταρική μεμβράνη αρχίζει να τσιρίζει προς τα μέσα, σχηματίζοντας μια αυλάκωση διάσπασης σε ζωικά κύτταρα ή μια κυτταρική πλάκα σε φυτικά κύτταρα.

* Διαχωρίζει το κύτταρο: Αυτή η δράση τσίμπημα συνεχίζεται έως ότου η κυτταρική μεμβράνη διαχωριστεί πλήρως, με αποτέλεσμα δύο ξεχωριστά θυγατρικά κύτταρα.

Αποτέλεσμα:

Η διαδικασία της μίτωσης παράγει δύο γενετικά πανομοιότυπα θυγατρικά κύτταρα. Κάθε θυγατρικό κύτταρο έχει τον ίδιο αριθμό χρωμοσωμάτων και τις ίδιες γενετικές πληροφορίες με το αρχικό γονικό κύτταρο. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη, την ανάπτυξη και την επιδιόρθωση πολυκυτταρικών οργανισμών.

Σημαντική σημείωση: Ενώ η κυτοκίνη συχνά επικαλύπτεται με την telophase, είναι τεχνικά μια ξεχωριστή διαδικασία.