Ποια είναι η χρήση του χλωροφόρμιο στην εκχύλιση DNA από τους οργανισμούς;
Ιστορικά , το χλωροφόρμιο χρησιμοποιήθηκε ως μέρος της εκχύλισης φαινόλης-χλωροφορμικής φαινόλης μέθοδος. Δείτε πώς λειτούργησε:
* Λύση κυττάρων: Το πρώτο βήμα περιλάμβανε το σπάσιμο των κυττάρων για την απελευθέρωση του DNA.
* φαινόλη: Στη συνέχεια προστέθηκε φαινόλη στο μείγμα. Η φαινόλη είναι ένας ισχυρός μετουσίωση που χωρίζει τις πρωτεΐνες από το DNA.
* χλωροφόρμιο: Προστέθηκε χλωροφόρμιο για να δημιουργηθεί ένα biphasic σύστημα , δηλαδή δύο στρώματα σχηματίστηκαν. Το επάνω στρώμα περιείχε το υδατικό διάλυμα με το DNA, ενώ το κάτω στρώμα περιείχε την φαινόλη και τις μετουσιωμένες πρωτεΐνες.
Γιατί το χλωροφόρμιο δεν χρησιμοποιείται πλέον:
* Ασφάλεια: Το χλωροφόρμιο είναι μια τοξική και καρκινογόνο ένωση, που αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για τους ερευνητές.
* Αποδοτικότητα: Οι σύγχρονες μέθοδοι όπως οι στήλες περιστροφής ή η εκχύλιση με βάση το μαγνητικό σφαιρίδιο είναι πολύ ταχύτερες, ευκολότερες και ασφαλέστερες από τις μεθόδους φαινόλης-χλωροφόρμιο. Αυτές οι τεχνικές βασίζονται σε διαφορετικές αρχές για την απομόνωση του DNA.
Αντί για χλωροφόρμιο, η σύγχρονη εκχύλιση DNA χρησιμοποιεί:
* buffer: Τα ρυθμιστικά διαλύματα χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία της σωστής συγκέντρωσης ρΗ και άλατος για να λυθούν τα κύτταρα και να χωριστούν το DNA από άλλα κυτταρικά συστατικά.
* ένζυμα: Τα ένζυμα όπως η πρωτεϊνάση Κ χρησιμοποιούνται για την αφομοίωση των πρωτεϊνών, διαχωρίζοντας περαιτέρω το DNA από άλλα κυτταρικά συστατικά.
* Στήλες περιστροφής ή μαγνητικά σφαιρίδια: Αυτά τα υλικά συνδέονται με το DNA, επιτρέποντας την απομόνωσή του και τον καθαρισμό του από το υπόλοιπο δείγμα.
Συνοπτικά, ενώ το χλωροφόρμιο χρησιμοποιήθηκε κάποτε στην εκχύλιση DNA, δεν θεωρείται πλέον ασφαλής ή αποτελεσματική μέθοδος. Οι σύγχρονες τεχνικές εκχύλισης DNA χρησιμοποιούν εναλλακτικές μεθόδους για την επίτευξη των ίδιων αποτελεσμάτων με μεγαλύτερη ασφάλεια και ευκολία.
