Πώς μπορούν να αναγνωριστούν τα ονόματα ενζύμων;
1. Επίθεμα "-ase": Τα περισσότερα ονόματα ενζύμων τελειώνουν με "-ase". Αυτό το επίθημα σημαίνει ότι το μόριο είναι ένα ένζυμο.
2. Περιγραφή δραστηριότητας: Το όνομα συχνά περιγράφει τον τύπο της αντίδρασης που καταλύει το ένζυμο. Για παράδειγμα:
* υδρολάσες: Σπάστε τα μόρια με την προσθήκη νερού (π.χ., η λακτάση διασπά τη λακτόζη).
* Οξειδοδοκάσες: Καταλύει αντιδράσεις μείωσης οξείδωσης (π.χ. αφυδρογονάση).
* τρανσφεράες: Μεταφορά λειτουργικών ομάδων μεταξύ μορίων (π.χ. κινάση).
* Λυάσες: Καταρρίψτε τα μόρια χωρίς να χρησιμοποιείτε νερό (π.χ. δεκαρβοξυλάση).
* Ισομεράσες: Αναδιατάξτε τα άτομα μέσα σε ένα μόριο (π.χ. ισομεράση).
* Λιγάσες: Συμμετάσχετε σε δύο μόρια μαζί (π.χ. συνθετάση).
3. Ειδικότητα υποστρώματος: Το όνομα μπορεί να περιλαμβάνει το συγκεκριμένο υπόστρωμα το ένζυμο δρα. Για παράδειγμα:
* Sucrase: Λειτουργεί σε σακχαρόζη.
* αμυλάση: Λειτουργεί στο άμυλο.
* πολυμεράση DNA: Ενεργεί στο DNA.
4. Συστηματική ονομασία: Η Διεθνής Ένωση Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας (IUBMB) έχει αναπτύξει ένα πιο συστηματικό σύστημα ονοματοδοσίας για ένζυμα. Αυτό το σύστημα περιλαμβάνει έναν αριθμό ταξινόμησης τεσσάρων μερών (αριθμός ΕΚ) που παρέχει μια πιο λεπτομερή περιγραφή της δραστηριότητας του ενζύμου:
* EC 1. Οξειδορεδουκτασές
* EC 2. Τρανοσπάσες
* EC 3. Υδρολάσες
* EC 4. Λυάσες
* EC 5. Ισομεράσες
* EC 6. Λιγάσες
Παραδείγματα:
* Λακτάση: Τελειώνει σε "-ase", περιγράφει τη δραστηριότητά του (υδρολυμένη λακτόζη) και περιλαμβάνει το υπόστρωμα (λακτόζη).
* EC 2.7.1.1: Αυτό είναι το συστηματικό όνομα για εξοκινάση. Ο αριθμός υποδεικνύει ότι πρόκειται για μια τρανσφεράση (EC 2), ειδικά μια φωσφοτρανσφεράση (EC 2.7), μεταφέροντας μια φωσφορική ομάδα από ΑΤΡ σε εξόζη (EC 2.7.1) και ειδικά ενεργώντας σε D-γλυκόζη (EC 2.7.1.1).
Σημείωση: Ενώ το επίθημα "-ase" και τα περιγραφικά ονόματα είναι κοινά, δεν ακολουθούν όλα τα ονόματα ενζύμων αυτό το μοτίβο. Ορισμένα ιστορικά ονόματα, όπως η πεψίνη ή η θρυψίνη, είναι εξαιρέσεις.
