Τι χαρακτηρίζει την επιστήμη;
1. Εμπειρισμός: Η επιστήμη βασίζεται στην παρατήρηση και τον πειραματισμό για να συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι οι επιστήμονες χρησιμοποιούν τις αισθήσεις και τα εργαλεία τους για τη συλλογή δεδομένων από τον πραγματικό κόσμο, αντί να βασίζονται στη διαίσθηση, τις πεποιθήσεις ή την παράδοση.
2. Αντικειμενικότητα: Οι επιστήμονες προσπαθούν να είναι αντικειμενικοί στις παρατηρήσεις και τις ερμηνείες τους. Στόχος τους είναι να ελαχιστοποιήσουν την προσωπική προκατάληψη και τις προκαταλήψεις και να επικεντρωθούν στα ίδια τα αποδεικτικά στοιχεία.
3. Δοκιμαστικότητα: Οι επιστημονικές υποθέσεις και οι θεωρίες πρέπει να είναι δοκιμαστικές. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είναι σε θέση να υποστηρίζονται ή να αντικρούονται από εμπειρικά στοιχεία. Εάν μια αξίωση δεν μπορεί να δοκιμαστεί, δεν θεωρείται επιστημονική.
4. Παρειδικότητα: Μια επιστημονική θεωρία θεωρείται έγκυρη μόνο εάν μπορεί να αποδειχθεί ψευδής. Αυτό σημαίνει ότι μια θεωρία πρέπει να είναι σε θέση να διαψεύσει από αποδεικτικά στοιχεία.
5. Σωρευτική: Η επιστήμη βασίζεται στον εαυτό της. Νέες ανακαλύψεις και ιδέες ενσωματώνονται στην υπάρχουσα γνώση, οδηγώντας σε μια σταδιακή βελτίωση και επέκταση της κατανόησης του κόσμου.
6. Κριτική από ομοτίμους: Τα επιστημονικά ευρήματα υπόκεινται σε έλεγχο από άλλους εμπειρογνώμονες στον τομέα μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται Peer Review. Αυτό βοηθά στην εξασφάλιση της ποιότητας και της αξιοπιστίας της επιστημονικής έρευνας.
7. Σκεπτικισμός: Οι επιστήμονες είναι σκεπτικοί των ισχυρισμών που δεν έχουν στοιχεία. Αξιολογούν κριτικά νέες ιδέες και θεωρίες πριν τις δεχτούν ως αληθινές.
8. Ανοιχτό σε νέες ιδέες: Η επιστήμη είναι ένα συνεχώς εξελισσόμενο πεδίο. Οι επιστήμονες είναι ανοιχτοί σε νέες ιδέες και θεωρίες, ακόμη και αν αμφισβητούν τις υπάρχουσες πεποιθήσεις.
9. Προσβάσιμο από το κοινό: Η επιστημονική γνώση μοιράζεται με την ευρύτερη κοινότητα μέσω δημοσιεύσεων, παρουσιάσεων και άλλων μορφών επικοινωνίας.
10. Ηθικές εκτιμήσεις: Η επιστημονική έρευνα καθοδηγείται από ηθικές αρχές που προστατεύουν την ευημερία των ανθρώπινων θεμάτων, των ζώων και του περιβάλλοντος.
Αυτά τα χαρακτηριστικά συμβάλλουν στην ικανότητα της επιστήμης να δημιουργεί αξιόπιστες γνώσεις σχετικά με τον φυσικό κόσμο και να αναπτύξει λύσεις σε πρακτικά προβλήματα.