Ορισμένη ενζυματική ρύθμιση είναι αλλοστερικοί σε τέτοιες περιπτώσεις ποια από τα παρακάτω θα βρεθεί συνήθως;
αλλοστερική ρύθμιση
* Ορισμός: Η αλλοστερική ρύθμιση είναι ένας τρόπος για τον έλεγχο της ενζυμικής δραστικότητας με μόρια δέσμευσης (που ονομάζονται *αλλοστερικοί τελεστές *) σε θέσεις στο ένζυμο που διαφέρουν από την ενεργό θέση. Αυτή η δέσμευση αλλάζει το σχήμα του ενζύμου, αλλάζοντας τη δραστηριότητά του.
* Τύποι αλλοστερικών τελεστών:
* ενεργοποιητές: Δεσμεύονται στο ένζυμο και αυξάνουν τη δραστηριότητά του.
* Αναστολείς: Δεσμεύονται στο ένζυμο και μειώνουν τη δραστηριότητά του.
* Μηχανισμός: Η δέσμευση ενός μορίου τελεστή στην αλλοστερική θέση μπορεί να προκαλέσει μεταβολή διαμόρφωσης στο ένζυμο. Αυτή η αλλαγή μπορεί είτε να καταστήσει την ενεργή θέση πιο προσιτή στο υπόστρωμα (ενεργοποίηση) είτε λιγότερο προσβάσιμη (αναστολή).
Τι συνήθως θα βρείτε στη ρύθμιση του αλλοστερικού:
1. Τεχνική δομή: Τα αλλοστερικά ένζυμα συχνά έχουν πολλαπλές υπομονάδες (π.χ. διμερές ή τετραμερές). Η αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών των υπομονάδων επιτρέπει τη συνεταιριστική δέσμευση υποστρωμάτων και τελεστών.
2. Πολλαπλές θέσεις δέσμευσης: Τα αλλοστερικά ένζυμα έχουν ξεχωριστές ενεργές θέσεις για δέσμευση υποστρώματος και αλλοστερικές θέσεις για δέσμευση τελεστή.
3. Sigmoidal Kinetics: Όταν σχεδιάζεται σε ένα γράφημα της ενζυμικής δραστικότητας έναντι της συγκέντρωσης του υποστρώματος, τα αλλοστερικά ένζυμα παρουσιάζουν μια καμπύλη σιγμοειδούς (σχήματος S). Αυτό οφείλεται στη συνεταιριστική δέσμευση των μορίων του υποστρώματος.
4. Ρυθμιστικές τοποθεσίες: Αυτές οι τοποθεσίες διαφέρουν από την ενεργό θέση και δεσμεύουν τους αλλοστερικούς τελεστές.
5. Αλλαγές διαμόρφωσης: Η δέσμευση των αλλοστερικών τελεστών προκαλεί αλλαγή στο σχήμα του ενζύμου, η οποία μπορεί είτε να αυξήσει είτε να μειώσει τη δραστηριότητα της ενεργού θέσης.
Παραδείγματα αλλοστερικών ενζύμων:
* Φωσφοφοργοκινάση-1 (PFK-1) στη γλυκόλυση: Το PFK-1 ενεργοποιείται από ADP και αναστέλλεται από ΑΤΡ και κιτρικό.
* Αιμοσφαιρίνη: Η δέσμευση του οξυγόνου σε μία υπομονάδα της αιμοσφαιρίνης αυξάνει τη συγγένεια των άλλων υπομονάδων για οξυγόνο, οδηγώντας σε συνεταιριστική δέσμευση.
Βασικά σημεία:
* Η αλλοστερική ρύθμιση είναι ένας κρίσιμος μηχανισμός για τον έλεγχο των μεταβολικών οδών, εξασφαλίζοντας ότι τα ένζυμα είναι ενεργά μόνο όταν χρειάζεται.
* Με τη δέσμευση σε αλλοστερικές θέσεις, τα μόρια τελεστή μπορούν να ρυθμίσουν την ενεργότητα ενζυμικών ενζυμικών σε ανταπόκριση στις μεταβολές των κυτταρικών συνθηκών.
