Ποιος είναι ο ρόλος του Fred Griffith στη δομή της ανακάλυψης και στη λειτουργία DNA;
Ακολουθεί μια κατανομή του ρόλου του Griffith:
Πείραμα του Griffith (1928):
1. Ο Griffith συνεργάστηκε με δύο στελέχη *Streptococcus pneumoniae *:
- Smooth (s) στέλεχος: Που είχε μια ομαλή κάψουλα που την προστατεύει από το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή.
- Τραυματικό (r) στέλεχος: Μη φιλόδοξη, δεν είχε κάψουλα και καταστράφηκε εύκολα από το ανοσοποιητικό σύστημα του ξενιστή.
2. Εισαγωγή ποντικών: Έγραψε ποντίκια με διαφορετικούς συνδυασμούς αυτών των στελεχών:
- s στέλεχος: Τα ποντίκια πέθαναν.
- r Στέλεχος: Τα ποντίκια έζησαν.
- Στέλεχος S: Τα ποντίκια έζησαν.
- Στέλεχος S + R της θερμαινόμενης θερμότητας: Τα ποντίκια πέθαναν!
3. Αρχή μετασχηματισμού: Αυτό το απροσδόκητο αποτέλεσμα έδειξε ότι κάτι από το στέλεχος S που είχε υποστεί θερμότητα είχε «μετατρέψει» το αβλαβές στέλεχος R σε μια μολυσματική μορφή, επιτρέποντάς του να σκοτώσει τα ποντίκια. Αυτή η "αρχή μετασχηματισμού" αποδείχθηκε αργότερα DNA.
Σημασία του Griffith:
* στοιχεία για τη γενετική μεταφορά: Το πείραμα του Griffith απέδειξε ότι οι γενετικές πληροφορίες θα μπορούσαν να μεταφερθούν από το ένα βακτήριο σε άλλο, ακόμα και μετά το νεκρό βακτήριο του δότη. Αυτό αμφισβήτησε την επικρατούσα άποψη ότι οι γενετικές πληροφορίες μεταβιβάστηκαν αποκλειστικά μέσω της κληρονομιάς.
* Ίδρυμα για την έρευνα DNA: Αν και δεν αναγνώρισε την ίδια την αρχή μετασχηματισμού, το έργο του παρείχε το κρίσιμο πρώτο βήμα. Οι μεταγενέστεροι επιστήμονες, κυρίως Avery, MacLeod και McCarty, χτίστηκαν από το έργο του Griffith για να προσδιορίσουν το DNA ως το μόριο που είναι υπεύθυνο για αυτή τη γενετική μεταφορά.
Ενώ το έργο του Griffith δεν αποκαλύπτει άμεσα τη δομή και τη λειτουργία του DNA, χρησίμευσε ως κρίσιμη καμπή, ανοίγοντας το δρόμο για μελλοντική έρευνα που τελικά οδήγησε στην κατανόηση του ρόλου του DNA ως θεμελιώδους μονάδας κληρονομικότητας.
