Ποια ιδιότητα του DNA καθιστά δυνατή την υβριδοποίηση μεταξύ ενός επισημασμένου ανιχνευτή και του γονιδίου στόχου;

Η ιδιότητα του DNA που καθιστά δυνατή την υβριδοποίηση μεταξύ ενός επισημασμένου ανιχνευτή και του γονιδίου στόχου είναι συμπληρωματικότητα .

Εδώ είναι γιατί:

* Το DNA είναι ένα μόριο διπλής έλικας: Κάθε κλώνος αποτελείται από μια αλληλουχία νουκλεοτιδίων (αδενίνη, γουανίνη, κυτοσίνη και θυμίνη).

* Κανόνες σύζευξης βάσης: Η αδενίνη (Α) ζευγαρώνει πάντα με θυμίνη (Τ) και η γουανίνη (G) ζευγαρώνει πάντα με κυτοσίνη (C). Αυτό ονομάζεται συμπληρωματική αντιστοίχιση βάσεων.

* υβριδοποίηση: Ένας επισημασμένος ανιχνευτής, ο οποίος είναι μια σύντομη αλληλουχία ϋΝΑ, μπορεί να δεσμεύεται από τη συμπληρωματική του αλληλουχία μέσα σε ένα μακρύτερο μόριο DNA (το γονίδιο στόχου) μέσω αυτών των αλληλεπιδράσεων ζευγαρώματος βάσης.

Στην ουσία, το γονίδιο του ανιχνευτή και στόχου "αναγνωρίζει" ο ένας τον άλλον με βάση τις συμπληρωματικές αλληλουχίες νουκλεοτιδίων τους, επιτρέποντάς τους να δεσμεύονται μαζί. Αυτό αποτελεί τη βάση διαφόρων τεχνικών όπως το Southern Blotting, το PCR και το DNA microarrays, οι οποίες βασίζονται στην υβριδοποίηση για ανίχνευση και ανάλυση.