Η κύρια μέθοδος αναπαραγωγής σε μη αγγειακά φυτά;
Εδώ είναι γιατί:
* Έλλειψη αγγειακού ιστού: Τα μη αγγειακά φυτά, όπως τα βρύα, τα ήχια και τα κέρατα, στερούνται τους εξειδικευμένους ιστούς (Xylem και phloem) που χρησιμοποιούν τα αγγειακά φυτά για τη μεταφορά νερού και θρεπτικών ουσιών. Αυτό περιορίζει το μέγεθος τους και σημαίνει ότι βασίζονται στη διάχυση για αυτές τις διαδικασίες.
* Σπόρια ως λύση: Τα σπόρια είναι μονάδες αναπαραγωγικών μονάδων που διασκορπίζονται από τον άνεμο ή το νερό. Είναι ελαφριά και μπορούν να ταξιδέψουν σε μεγάλες αποστάσεις, επιτρέποντας στο εργοστάσιο να αποικίσει νέες περιοχές.
* Εναλλαγή γενεών: Τα μη αγγειακά φυτά έχουν κύκλο ζωής με δύο ξεχωριστές γενιές:
* gametophyte: Η κυρίαρχη, απλοειδής παραγωγή που παράγει γαμέτες (σπέρμα και αυγό) για σεξουαλική αναπαραγωγή.
* σπορόφυτα: Η εξαρτημένη, διπλοειδής παραγωγή που παράγει σπόρια μέσω μείωσης.
Ενώ τα σπόρια είναι η κύρια μέθοδος αναπαραγωγής, ορισμένα μη αγγειακά φυτά μπορούν επίσης να αναπαράγουν ασεξικά μέσω:
* κατακερματισμός: Τμήματα του φυτού σπάζουν και εξελίσσονται σε νέα άτομα.
* gemmae: Μικρές, πολυκύτταρες δομές που μπορούν να αποσπάσουν και να σχηματίσουν νέα φυτά.
Ωστόσο, η παραγωγή σπορίων παραμένει η πιο συνηθισμένη και αποτελεσματική μέθοδος για τα μη αγγειακά φυτά να εξαπλώνονται και να διαιωνίζονται.